เมตตาธรรมค้ำจุนโลก เทศกาลกินเจ2564 ศึกษาประวัติเทศกาลกินเจ ถือศีลกินเจ รวมเมนูอาหารเจ
เมนูอาหารเจ เทศกาลกินเจ
รวบรวม...เมนูอาหารเจอร่อยๆ สูตรอาหารเจง่ายๆ
คลิ๊กเลย >>> รวบรวมเมนูอาหารเจ..อร่อยๆ สอนทำอาหารเจง่ายๆ
วันศุกร์ที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2555
"ความหมายของปณิธานศีลเจ" โอวาทพระโพธิสัตว์กวนอิม เมตตาประทานกล่อมเกลาญาติธรรม
"ความหมายของปณิธานศีลเจ" โอวาทพระโพธิสัตว์กวนอิม
เมตตาประทานกล่อมเกลาญาติธรรม ให้ไว้ ณ ประเทศไต้หวัน
...................................................................................................................................................................
ขอแสดงความยินดีกับปราชญ์เมธีทุกท่าน ปัจจุบันเจ้ากรรมนายเวรตามทวงไม่ถึง แต่เจ้ากรรมนายเวรก็ตามติดมาข้างหลัง ไม่ใช่ว่าไม่มีการทวงหนี้
อากาศไม่แน่นอน เปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา นี่คือ เวลาของวิญญาณกำลังทวงหนี้กรรม วิญญาณสัตว์น้ำนำความโกรธมากมายมาด้วย เพื่อทำให้เศรษฐกิจไต้หวันได้รับความเสียหายอย่างหนัก แต่วิญญาณสัตว์น้ำที่ตามทวงหนี้กรรม ไม่เฉพาะไต้หวันเท่านั้น ยังรวมถึงประเทศอื่นๆด้วย
ปราชญ์เมธีทุกท่านได้เห็นตามหน้าหนังสือพิมพ์ จากรายการโทรทัศน์ หรือจากข่าวสารต่างๆมากมาย ปราชญ์เมธีคงเข้าใจภัยต่างๆที่เกิดขึ้นในแต่ละภูมิภาค
ภูมิภาคนี้ (เจียอี่) มีคนจำนวนมากเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ รวมทั้งภาคกลาง ภาคใต้ ก็มีคนจำนวนมากเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำเป็นอาชีพ ไต้หวันมีท่าปลามากมาย รวมทั้งการประมงตามชายฝั่ง การประมงทะเลน้ำลึก
ไต้หวันได้รับผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจเต็มที่จากสัตว์น้ำ จากการประมงที่ใหญ่โตมาก
วิญญาณของสัตว์น้ำ เมื่อจะทำการทวงหนี้ ก่อนอื่นจะทำให้เศรษฐกิจเสียหายก่อน แต่หนี้กรรมที่ชาวบ้านได้ก่อขึ้นจากการฆ่าสัตว์น้ำการทวงหนี้จะติดตามมาทีหลัง
เราพุทธะขอประกาศพระนาม
เราคือ
พระพุทธบรรพจารย์ทะเลใต้ รับบัญชาจาก
พระอนุตตรธรรมมารดา (พระนิพพานดวงวิญญาณสูงสูดไม่มีขีดจำกัด) ลงสู่พุทธสถาน กราบคารวะ
องค์มารดา แล้ว ถามปราชญ์เมธีทุกท่าน
เกิดความเห็นอกเห็นใจกันบ้างหรือเปล่า
(กู่ฝอห่าว) ปราชญ์เมธีทั้งหลายต่างยังมีชีวิตชีวากันดีมาก เชิญนั่งลง (เชิญสิ่งศักดิ์สิทธิ์ประทับนั่ง) ปราชญ์เมธีทั้งหลายต่างเรียนรู้พุทธระเบียบกันมาอย่างดี (ขอบพระคุณสิ่งศักดิ์สิทธิ์เมตตา)
เรามาวันนี้ จะมาร้องทุกข์ให้กับวิญญาณเดิมทั้งหลาย ร้องทุกข์ให้กับเดรัจฉานชาติกำเนิดสี่
ในสัตว์เดรัจฉาน รวมที่เกิดจากครรภ์ เกิดจากไข่ เกิดที่ชื้นแฉะ เกิดโดยผุดขึ้นเอง รวมทั้งมนุษยชาติ คือ เหล่าดวงญาณที่เหลือ
พฤกษชาติไม่มีวิญญาณ ดังนั้นจึงไม่จัดอยู่ในระบบของสิ่งมีชีวิต ถึงแม้จะถูกทำร้ายหรือทำลายพฤกษชาติซึ่งเป็นการขาดเมตตาจิต แต่ไม่ได้เป็นการทำร้ายชีวิต
ในชั้นประชุมนี้ยังมีปราชญ์เมธีท่านใดบ้าง ที่ยังไม่ได้ชิงโข่ว (ตั้งปณิธานกินเจตลอดชีวิต)
หรือว่ามีใครบ้างที่กำลังฝึกกินเจอยู่ หากว่ายังกำลังฝึกฝนอยู่ ต้องเร่งรีบได้แล้ว ให้บรรลุจุดหมายของการกินเจได้สมบูรณ์ อย่าได้ก่อเวรกับเดรัจฉานอีกเลย อย่าได้ก่อกรรมจากการฆ่า หากขณะนี้ยังไม่พร้อมที่จะตั้งปณิธาน จะต้องรับประทานอาหารที่สะอาดไม่มีอาหารคาว
ไต้หวันเป็นเกาะอยู่กลางทะเล คนไต้หวันจึงเคยชินกับการบริโภคผลิตผลจากทะเล
วิญญาณเดิมของสัตว์น้ำเหล่านี้ตามทวงหนี้กรรม
เริ่มจากการทำให้เศรษฐกิจเสียหาย แต่ยังไม่จงใจทำร้ายทำลายชีวิตคน แต่คนที่บาดเจ็บหรือเสียชีวิต นั่นคือผลกรรมตามสนองจากกรรมของแต่ละคนที่ก่อไว้ หรือเกิดเพราะความประมาทไม่ระมัดระวังจึงเกิดการเสียชีวิตขึ้น
ปราชญ์เมธีท่านใดเคยประกอบอาชีพเลี้ยงปลา ยกมือขึ้น
อย่ากังวลใจ ต่อหน้าพระพุทธะทุกคนเสมอภาคกัน เอามือลง ปราชญ์เมธีที่ยกมือ เมื่อเลี้ยงลูกปลาแล้วเกิดความรักผูกพันหรือไม่ บางคนมีความรักผูกพันอยู่ในใจแต่ก็ต้องขายลูกปลาเหล่านั้น
เช่นนั้นเราขอแนะนำตักเตือนปราชญ์เมธี ขอให้จิตใจผูกพันดังกล่าวนี้ เปลี่ยนเป็นการคิดถึงชีวิตปลาเหล่านี้ดีไหม
รักชอบผูกพันกับพวกเขา เจ็บปวดและเสียดายพวกเขา ก็จงอย่าได้ฆ่าทำลายชีวิตพวกเขาอีกเลย
หากเป็นเพราะอาชีพในอดีต ได้เคยก่อกรรมฆ่าชีวิตเขามาก่อน ขอจงตั้งจิตนำบุญกุศลส่วนหนึ่งอุทิศให้เขา ช่วยให้เขาได้ฟื้นฟูในทางที่ดีได้
ในชั้นประชุมนี้ มีปราชญ์เมธีมากมายที่เคยรับประทาน กุ้ง ปลา สัตว์น้ำต่างๆ สัตว์น้ำเหล่านี้มีพลังธาตุลบกับคนอย่างมาก ปราชญ์เมธีทุกท่านจะต้องหมั่นสร้างบุญกุศล ทำการอุทิศเพื่อลบล้างกรรม
ในหน้าที่การงาน การบริโภค การใช้สอย อย่าได้เบียดเบียนสัตว์ อย่าได้รับประทานอาหารคาว เนื้อปลา เนื้อสัตว์ อาชีพฆ่าสัตว์ตัดชีวิต อย่าได้กระทำ
อย่าใช้สิ่งของต่างๆ ที่ทำจากหนังสัตว์ เช่น เสื้อหนัง รองเท้าหนัง กางเกงหนัง หมวกหนัง ถุงมือหนัง เข็มขัดหนัง สายนาฬิกาหนัง รองเท้าแตะหนัง กระเป๋าเดินทางหนัง กระเป๋าหนัง พวงกุญแจหนัง โซฟาบุหนัง เก้าอี้หนัง ของใช้สันทนาการ ถุงใส่ไม้ตีกอล์ฟ เครื่องเรือนตกแต่งบ้าน เป็นต้น
สิ่งเหล่านี้ เรามองดู ก็รู้ทันทีว่าทำมาจากหนังสัตว์ จงอย่าใช้เลย อย่าซื้อมาใช้ และอย่าซื้อเป็นของฝาก
สิ่งเล็กน้อยจะต้องสนใจเป็นพิเศษ เช่น สายนาฬิกา พยายามอย่าซื้อที่ทำจากหนังถึงแม้พนักงานขายจะอธิบายกระบวนการผลิตหนังแท้หนังเทียม แต่พนักงานขายมักจะไม่ทราบต้นกำเนิดของผลิตภัณฑ์ ดังนั้นเพื่อเป็นการหลีกเลี่ยงที่ดีที่สุด คือไม่ซื้อของที่มีลักษณะว่าทำจากหนัง
ตลาดค้าขายทั่วไป มีของกินมากมายหลายอย่างที่มีส่วนผสมอาหารคาว แต่ไม่ถูกตรวจพบ เช่น ทอฟฟี่ ขนมปังกรอบ ลูกอมดับกลิ่นปาก ขนมเค้ก ขนมปังปอนด์ แคปซูล อาหารเสริมเพื่อสุขภาพของกินเหล่านี้ เราจะต้องสนใจส่วนผสมเป็นพิเศษ
เครื่องสำอางทาหน้า ทาผิว ทาตัว ผลิตภัณฑ์เหล่านี้จะต้องสนใจส่วนผสมด้วย ส่วนผสมปรุงแต่งของสินค้าเหล่านี้มักจะระบุเป็นภาษาอังกฤษ และมีศัพท์เฉพาะมากมาย คนทั่วไปอ่านแล้วก็ไม่เข้าใจ หากมีความสงสัยส่วนผสมเหล่านี้ สามารถโทรศัพท์สอบถามโรงงานผู้ผลิต หรือบริษัทผู้นำเข้าจำหน่ายโดยตรง อย่างนี้จะไขความไม่รู้ของเราได้
หลีกเลี่ยงการซื้อผลิตภัณฑ์ที่มีส่วนผสมของปลาหรือเนื้อสัตว์ ไขมันปลา ไขมันสัตว์ อวัยวะภายในของสัตว์ ของที่ใช้ในชีวิตประจำวันง่ายต่อการทำให้เรามองข้าม
อาหารที่รับประทานยิ่งต้องใส่ใจ เพราะเป็นของที่เรากินลงในท้อง มีอาหารบางอย่างที่ถึงแม้จะเขียนว่า เจทานได้ แต่ว่า แต่ละประเทศ แต่ละศาสนา คำว่า เจ มีความหมายแตกต่างกันออกไป ดังนั้นจะต้องอ่านส่วนผสมให้ละเอียด
ของกิน หรือ ผลิตภัณฑ์เหล่านี้ หากขาดความใส่ใจ ซื้อผิด จะต้องนำไปทิ้ง อย่านำไปแจกจ่ายให้คนอื่นนำไปใช้หรือนำไปกิน หากนำไปให้คนอื่น เท่ากับช่วยคนอื่นก่อกรรมการฆ่า ทำให้เขาสนับสนุนการฆ่า ถึงแม้การทิ้งไป จะเป็นการทอนบุญวาสนา แต่เมื่อพิจารณาใคร่ครวญดูแล้ว ระหว่าง ทอนบุญวาสนาของตนเอง กับ กรรมจากการฆ่า สองกรณีนี้ก็ย่อมต้องเลือกสิ่งที่เบากว่า ดังนั้นลองวิเคราะห์ใคร่ครวญดู ยอมทอนบุญวาสนาแต่ไม่ก่อกรรมจากการฆ่า
ที่จริงการทอนบุญวาสนาเป็นสิ่งไม่ควรทำ เพื่อที่จะหลีกเลี่ยงการทอนบุญวาสนาตนเอง ระหว่างซื้อของกินของใช้ จะต้องใส่ใจดูส่วนผสมเป็นพิเศษ
สัตว์ต่างๆเปรียบเหมือนกับสิ่งบูชายัญแก่เศรษฐกิจ แต่ละประเทศเพื่อทำให้เศรษฐกิจของตนเจริญเติบโต เพื่อให้บรรลุมาตรฐานการเติบโตทางเศรษฐกิจ ต่างได้ทำร้ายสัตว์ต่างๆไว้มากมาย ตัวอย่างเช่น เรื่องเกี่ยวกับสัตว์น้ำ ปลา หนังสัตว์ ฯลฯ ดังที่ได้กล่าวไปแล้ว ทั้งกิน ทั้งขายเอารายได้เข้าประเทศ
การประมง การปศุสัตว์ สร้างความเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจ ความเจริญก้าวหน้า ความเป็นสมัยนิยม วิทยาการทางวิทยาศาสตร์ สิ่งเหล่านี้เป็นเครื่องบ่งชี้ความก้าวหน้าของประเทศ แต่สิ่งดังกล่าวล้วนไปเกี่ยวข้องทำลายชีวิตสัตว์
สรรพสัตว์ต่างมีชะตาชีวิตไม่เหมือนกัน ประเภทของสัตว์แบ่งชะตาชีวิตและการถูกกระทำโดยประมาณ ดังนี้
สัตว์ที่ใช้บริโภค เช่น โค กระบือ แพะ หมู เป็ด ไก่ ปลา เป็นต้น
สัตว์ที่ใช้ทดลอง เช่น ลิง หนู เป็นต้น
สัตว์เลี้ยงที่รักใคร่โปรดปราน เช่น แมว สุนัข นกสวยงาม ปลาสวยงาม เป็นต้น
สัตว์ใช้แรงงาน เช่น โค กระบือ ช้าง ม้า ลา จามรี อูฐ สุนัขลากเลื่อน สุนัขเลี้ยงแกะ เป็นต้น
สัตว์ที่ช่วยสังคมและให้ความสุขแก่สังคม เช่น สุนัขจูงคนตาบอด สุนัขตำรวจ เป็นต้น
สัตว์เลี้ยงดู ประเภทนี้ขอบข่ายกว้างมาก จึงไม่นำมายกตัวอย่าง
สัตว์ที่เลี้ยงไว้ในสวนสัตว์
สัตว์ที่ให้ความบันเทิง เช่น สัตว์ที่อยู่คณะละครสัตว์ ช้าง ปลาวาฬ ปลาโลมา
สัตว์ที่มีมูลค่าทางเศรษฐกิจ เช่น แกะที่เลี้ยงไว้ตัดขน ยังมีสัตว์อีกจำนวนมากที่มีมูลค่าสูงผิดธรรมดาจาก ขน หนัง งา เขา เช่น เสือ เสือดาวหิมะ ช้าง นกยูง ฯลฯ คนจับสัตว์เหล่านี้มาถลกหนัง เอาหนังและขนทำอาภรณ์สวมใส่ ทำเครื่องประดับตกแต่ง ทำเป็นผลิตภัณฑ์ราคาสูง หรือแม้แต่ กระจง จระเข้ วัว แพะ หมู งู นกกระจอกเทศ แรคคูน สัตว์เหล่านี้ ล้วนถูกทารุณกรรมถลกหนังมาทำเป็นสินค้า
ปลาชนิดหนึ่งเรียกว่า ปลาแฮกฟีช เป็นปลาที่ไม่มีขากรรไกร ขึ้นชื่อว่าหนังสวยงาม นุ่ม ราคาแพงมาก ปลาแฮกฟีชนี้ที่ ไต้หวันก็มีการจับได้
สัตว์เหล่านี้ก่อนจะเกิดกายยังโลกมนุษย์ ได้ผ่านการพิจารณาลงโทษมาอย่างเข้มงวดแล้ว เกิดมามีหนังมีขน แต่กลับทำให้คนจับจ้องมองเพราะอยากจะได้ ถลกหนังเขาทั้งเป็นๆ ดีแต่เอาเนื้อของเขา ดีแต่เอาหนังของเขา ดีแต่เอาขนของเขา ทำให้เขาทรมาน เจ็บปวดมากเหลือเกิน มีชีวิตอยู่สู้ตายดีกว่า
มนุษย์มีความหลงใหลกับผลิตภัณฑ์ ที่ทำจากหนังสัตว์ฟอก ยอมรับว่าผลิตภัณฑ์จากหนังสัตว์ให้ความอบอุ่น และป้องกันความหนาวได้ แต่นี่เป็นสิ่งที่ไม่ยุติธรรมเลย สัตว์เหล่านี้เพราะว่ามีขนและหนังที่สวยงาม จึงถูกมนุษย์ฆ่า
เพราะเหตุนี้บรรยากาศความแค้นของพวกเขาจึงรุนแรงมาก ทำให้ภัยพิบัติในโลกมนุษย์เกิดขึ้นอยู่เนืองนิตย์
ผู้ที่อยู่ในภูมิภาคที่มีอากาศหนาว มักสวมใส่หนังสัตว์ ทั้งเสื้อ หมวก ถุงมือ รองเท้า พวกเขาเหล่านั้นยอมรับว่าเครื่องหนังสัตว์ให้ความอบอุ่นแก่เขา หนังสัตว์เหล่านี้ล้วนมาจากสัตว์ทั้งนั้น
มนุษย์ในยุคโบราณได้ค้นพบว่า หนังสัตว์ให้ความอบอุ่น ดังนั้นจึงฆ่าสัตว์เพื่ออาศัยหนังของเขา
ที่จริงการสร้างความอบอุ่นของมนุษย์นั้น มีหลายวิธี คุณภาพเครื่องนุ่งห่มหลากชนิดต่างให้ความอบอุ่น ไม่จำเป็นต้องใช้หนังสัตว์มาให้ความอบอุ่น
หากใช้สติปัญญาความสามารถช่วย โดยใช้ขน (ไม่รวมหนัง) หรือผลิตผลอื่นๆ มาช่วยให้ความอบอุ่นได้
มนุษย์เอาหนังจากสัตว์ นี่เป็นเรื่องที่ไม่ยุติธรรมที่สุด เป็นปรากฏการณ์ที่ขาดมนุษยธรรม มนุษย์มีสิทธิของมนุษย์ กฎหมายของแต่ละประเทศ ต่างบัญญัติไว้อย่างละเอียดถึงการคุ้มครองรักษาสิทธิมนุษยชน สิ่งของทรัพย์สินต่างๆ ก็มีกฎหมายบัญญัติไว้ชัดเจนแล้วสัตว์ล่ะมีสิทธิอะไร นอกจากสัตว์ที่บำรุงเลี้ยง สัตว์ที่โปรดปราน แล้วสัตว์อื่นๆล่ะ สัตว์ที่ใช้บริโภค สัตว์เลี้ยงทางเศรษฐกิจ เหล่านี้มีสิทธิอะไรบ้าง
มนุษย์สามารถเพาะพันธุ์สัตว์เศรษฐกิจได้จำนวนมาก จึงเข่นฆ่าทำลายเอาตามใจชอบ สัตว์เหล่านี้เมื่ออยู่ต่อหน้าคนก็ได้แต่จำยอมถูกฆ่าและถูกเชือดเฉือน แล้วแต่คนจะจัดแจง
สัตว์กับคนที่ได้เกิดมาอยู่ร่วมกันบนโลกนี้ ล้วนเป็นการสนองกรรม ต่างได้รับการพิพากษาตัดสิน แต่เคราะห์กรรมชะตาชีวิตของสัตว์ เมื่อเทียบกับคนแล้วแตกต่างกันมาก ดังนั้นสัตว์ที่ถูกถลกหนังเหล่านี้ ต่างเกลียดชังและโกรธแค้นมนุษย์มากที่สุด
มนุษย์มักพูดกันว่า “ในสังคมโลกนี้ผู้อ่อนแอเป็นเหยื่อผู้แข็งแรง” โลกนี้เป็นจริงอย่างที่ว่าผู้อ่อนแอเป็นเหยื่อผู้แข็งแรง มนุษย์เพียงอาศัยว่าตนเองมีอาวุธเกรียงไกรแข็งแรง อาศัยว่าตนเองมีร่างกายใหญ่โต ดังนั้นจึงกดขี่บังคับขู่เข็ญสัตว์ได้ ทำร้ายชีวิตสัตว์ได้
ปราชญ์เมธีทุกท่านฟังเข้าใจไหม (เข้าใจ) แม้ว่าจะเข้าใจ ปราชญ์เมธีที่ยังไม่ได้ชิงโข่ว โปรดอย่าไปกินอาหารคาวอีก อาหารคาวง่ายต่อการทำให้เกิดโรคภัยไข้เจ็บ ก่อให้เกิดโรคมะเร็งและโรคอื่นๆที่บังเกิดขึ้นพร้อมกัน
ถึงแม้ในทางเวชศาสตร์ มีหมอบางท่านพยายามสนับสนุนอย่างเต็มที่ว่า เนื้อสัตว์นั้นมีประโยชน์ต่อร่างกาย สามารถแก้ไขการเจ็บไข้ได้ป่วยให้ดีขึ้น
แต่ทว่า นั้นคือยังไม่เป็นผลการเจริญก้าวหน้าของการแพทย์ แต่ถ้าผ่านไปอีกหลายร้อยหลายพันปี การแพทย์ยิ่งเจริญก้าวหน้า มนุษย์ผ่านการทดลองจนมีความชำนาญ ทำให้ชัดเจนในการตรวจสอบ จึงทราบว่า การกินเนื้อสัตว์จะเป็นผลดีต่อร่างกายแม้แต่น้อยนิดก็ไม่มี
จากความคิดเห็นของนักวิทยาศาสตร์ กินเนื้อสัตว์จะทำให้เลือดเกิดโรคพยาธิ เกิดความเจ็บไข้ได้ป่วย
ในอีกมิติหนึ่งที่เรามองไม่เห็น กินเนื้อสัตว์ก่อกรรมการฆ่า ผลิตภัณฑ์ที่ทำจากหนังสัตว์ ถึงแม้สิ่งของที่ทำจากเครื่องหนังไม่ได้กินลงท้อง เรานำไปใช้ก็ก่อให้เกิดกรรมจากการฆ่า
ขอถามปราชญ์เมธีทุกท่าน หากประกาศขอรับสมัคร “ขอให้ถลกหนังของตัวเองออกมา” มีใครยินยอมบ้างไหม แล้วสัตว์ที่ไหนจะยินยอมเต็มใจมอบหนังให้กับมนุษย์ นี่เป็นการทารุณกรรม สัตว์บางตัวทนไม่ไหวถึงกับขับถ่ายเรี่ยราดออกมา
นอกจากผลิตภัณฑ์จากหนังสัตว์แล้ว ที่เห็นได้ชัดในชีวิตประจำวัน เราใช้เครื่องประดับหรือผลิตภัณฑ์ที่ทำจากหนังสัตว์ เครื่องประดับกระจุกกระจิก เข็มกลัดติดเสื้อ กิ๊บติดผม ของเล็กๆน้อยๆ จำนวนมากคงมีทำจากหนังสัตว์ ต้องระวังอย่าซื้อมาใช้
การอ้างว่าผู้อ่อนแอเป็นเหยื่อผู้แข็งแรง เป็นเรื่องที่เหี้ยมโหดทารุณมาก ไม่มีมนุษยธรรมเลย ปราชญ์เมธีทุกท่านต่างมาถึงประตูพุทธะกันแล้ว เข้าใจหลักธรรมเหตุต้นผลกรรมกันดี อย่าเป็นปลาใหญ่กินปลาเล็กกันเลย จะต้องปลูกฝังเพาะเลี้ยงจิตเมตตา จะต้องสำแดงความเห็นอกเห็นใจกัน ต้องรักเอ็นดูสรรพสัตว์ประหนึ่งรักเอ็นดูลูกหลานตนเอง
หนี้เวรหนี้กรรมค่อยๆ ลบล้าง ลบล้างแต่ละเรื่องๆจนหมดสิ้น ถึงคราวถูกทวงหนี้เวรกรรม อัตราส่วนจะลดลงได้มาก
ภัยพิบัติเกิดขึ้นโดยมิได้คาดฝัน ล้วนเกิดขึ้นเหนือความคาดหมาย
ถึงแม้จะถูกทวงหนี้กรรม เวลาไหนจะถูกทวงหนี้กรรม เกิดการบาดเจ็บหรือเสียชีวิต ไม่มีใครคาดหมายได้ ก่อนหน้าได้สร้างบุญวาสนาไว้จะคุ้มครองชีวิตได้
ไม่ใช่ว่าสิ่งศักดิ์สิทธิ์จะยินดีได้บุญวาสนาจากเจ้า ยินดีจะได้ทรัพย์สินของพวกเจ้า บุญวาสนาเหล่านี้จะสนองตอบเจ้าเอง ล้วนอาศัยสิ่งศักดิ์สิทธิ์ปัดเป่าให้ บุญกุศลที่ได้บันทึกไว้บนสวรรค์ ไม่มีใครตัดทิ้งได้ เว้นเสียแต่เจ้าทำไม่จริงจัง
พุทธสถานที่มีรูปลักษณ์ ทุกอย่างที่มีรูปลักษณ์ทั้งหลายจำเป็นต้องพึ่งพาเงินทองที่มีรูปลักษณ์มาพยุงรักษา
แต่บุญกุศลที่ไม่มีรูปลักษณ์ ได้แต่อาศัยการกระทำที่มองเห็นมาแปรเปลี่ยน
ไม่เพียงแต่ให้ทรัพย์เป็นทานจึงจะได้บุญกุศล วิทยาธรรมเป็นทาน แรงกายเป็นทาน อภัยทาน ล้วนได้บุญกุศลมิอาจประมาณ
ขอเพียงแต่จริงใจและศรัทธาจริง หนึ่งจิตหนึ่งใจ หมดจิตหมดใจ วิทยาธรรมเป็นทาน แรงกายเป็นทาน อภัยทาน ล้วนบุญกุศลมิอาจประมาณ
ขอเพียงแต่ลบล้างหนี้เวรหนี้กรรม นำบุญกุศลไปลบล้างอุทิศส่วนบุญส่วนกุศลลบล้างหนี้กรรม จึงจะหลุดพ้นแท้จริง จึงสามารถหลบภัยกำแพงเมฆได้ จึงจะสามารถหนีรอดจากการตามติดทวงหนี้กรรม
กล่าวถึงตอนนี้ จะหยุดพักก่อน บนกระดานมีเพลงธรรม ขอให้ทุกท่านอ่านพร้อมกัน
“ย้อนมองสี่ฤดูผันผ่าน คลื่นยักษ์โถมกระหน่ำตระหนกขวัญ ดังต้นไม้ที่ร่วงโรยชราวัยแม้ผมก็ขาวโพลน พิณสี่สายกระซิบคร่ำครวญกล่าว
กาลวาระความมืดและขุ่นมัวมาถึง ต้องพายเรือทวนน้ำฟันฝ่าไป เบื้องบนส่งมอบภาระมาทดสอบความมุ่งมั่น สาบานว่าจะฉุดช่วยเวไนยให้เป็นพุทธะ
ภัยพิบัติต่างๆนานาโหมกระหน่ำ แม้แต่ความฝันก็ยังพังทลาย ชีวิตที่ทุกข์ทนแร้นแค้นยิ่งหนักอึ้งทุกวัน ไม่มีเสียงใดๆ เปล่งออกมาถามเบื้องบนได้ มีเพียงน้ำตา
การดำเนินปฏิบัติธรรม ต้องทำด้วยจิตใจเมตตา ปลดปล่อยความอาฆาตพยาบาทนับหมื่นปี ย้อนกลับไปสู่ความเรียบง่ายสัตย์ซื่อที่แฝงเร้น ชีวิตนี้เปรียบดังเมฆที่ล่องลอยกลางอากาศ”
ทำนอง: หว่อโหย่วอีเหลียนโยวเมิ่ง
เนื้อร้อง: กวนขู่จื้อจินซิว เห็นความทุกข์จึงรู้รุดบำเพ็ญ
เพราะมนุษย์ทำบาปโหดร้าย จึงเกิดภัยพิบัติเนืองๆ เหตุที่เกิดภัยพิบัติ เป็นเพราะน้ำมือมนุษย์ก่อขึ้นเอง มนุษย์ไม่ต้องโทษอะไรทั้งสิ้น
หลายชาติมาแล้วมนุษย์ได้ทำความผิดไว้มากมาย ทำร้ายทำลายมาแล้วไม่รู้กี่คน ฆ่าสัตว์ไปแล้วเท่าไหร่ ตัวเองยังไม่รู้เลย
ถึงแม้ว่าปราชญ์เมธีทุกท่านได้บำเพ็ญธรรมในชาตินี้ สิบปี ยี่สิบปี สามสิบปี สี่สิบปี... แต่ว่าหนี้กรรมในชาตินี้ยังชำระไม่หมด ยิ่งสำมะหาอะไรกับกรรมในอดีตชาติ
มนุษย์หลายชาติมาแล้ว เคยชินกับการกินเนื้อสัตว์จนกลายเป็นนิสัย หลายชาติก่อนหน้านี้ได้กินเนื้อเวไนย กินชีวิตสัตว์ เจ้ากรรมนายเวรเหล่านี้ต่างก็ต้องการทวงหนี้เหมือนกัน
ประเทศไต้หวันทำร้ายชีวิตสัตว์น้ำมากเกินไปดังนั้น ไต้หวันจึงมักประสบความทุกข์ยากจากวาตภัย หรือไม่ก็ภัยแล้ง ภัยส่วนใหญ่ที่ประสบ ล้วนเนื่องมาจากการทวงหนี้กรรมของเหล่าวิญญาณเดิมสัตว์น้ำ ยิ่งเพิ่มเหตุปัจจัยจากการเมือง การปกครอง สังคม สิ่งแวดล้อม
ดังนั้น คนไต้หวันจึงมักทุกข์ทรมานเพราะน้ำ ถึงมีน้ำใช้ดื่มกินแต่คุณภาพก็ไม่ค่อยดีนัก
ชาวไต้หวันมีชีวิตอยู่บนเกาะ ได้ทำบาปกับกุ้ง หอย ปู ปลา ไว้มาก กลายเป็นกรรมร่วม กรรมร่วมเหล่านี้ ประชากรไต้หวันทั้งหมดมีส่วนแบกรับ
บางคนอาจจะรู้สึกว่า ตนเองเป็นชนชั้นสูง มีอำนาจเงินทองกับแค่เรื่องน้ำ คงไม่ทำให้เกิดทุกข์ร้อน แม้น้ำขาดแคลนก็ไม่กังวล เพราะด้วยอำนาจวาสนาจะได้ใช้ในสิ่งที่ขาดแคลนก่อนคนอื่น
สิ่งเหล่านี้ล้วนสนองมาจากบุญวาสนาของเขา แต่ยังมีคนอีกจำนวนมากที่บุญวาสนามีไม่มากพอ ซ้ำร้ายกลับไปก่อกรรมการฆ่ามากมาย แน่นอนจะต้องมีประสบภัยจากน้ำ
มีเพลงให้เมธีร่วมกันร้องหนึ่งเพลง อ่านเนื้อเพลงพร้อมกัน
ปลายกัปเศร้ารันทด เสียงตำหนิติเตียนทุกข์เวทนา
อากาศหนาวเหน็บสุดหัวใจ ลมคาวฝนเลือดล้อมรอบโลกีย์
ไม่มีทางหลบหลีก คฤหาสน์พันล้าน
อิทธิพลร้ายกาจ หนี้กรรมตามติดพันธนาการ
อารมณ์วุ่นวาย โรคาพาธกายติดโรคร้าย
ในนอกกายทุกข์ทรมาน เสียงรักเมตตาอบอุ่นนุ่มนวลฉุดช่วย
มาจากพระธรรมมารดา (พระนิพพาน,God)
พุทธบุตรคนเดิมปัญญาสูงส่ง ไม่จมอยู่ในโลกโลกีย์
วิทยาศาสตร์พัฒนา คฤหาสน์ทรัพย์สมบัติ
ใช้ปัญญานำพา ความตายไม่โอนอ่อน
ฟื้นคืนจิตเดิมแท้ เจริญรอยธรรมะ
ฟ้าดินกำหนดชะตากรรม สิ่งมีชีวิตเกิดตามธรรมชาติ
ต่างมีชะตาชีวิต ละเมิดมโนธรรมเคียดแค้นกัน
มูลเหตุภยันตราย ไม่ทำให้ใจคนสงบ
ถูกปรับปรำเสียใจภายหลัง ยุคขาวโปรดนิรโทษกรรม
ตักเตือนขอร้องให้ปรองดองกลับสงบเงียบ
อโหสิกรรมคิดทบทวนดู บำเพ็ญธรรมย้อนมองส่องตน
นำบุญกุศลไถ่ถอนกรรม สามภพโชคดีร่วมกัน
ทำนอง: หัวใจมนุษย์ของดีล้ำค่า
ชื่อเพลง: ในทุกข์พบหลักธรรมจริง
พุทธบุตรคนเดิม อย่าจมอยู่ในสระน้ำโลกโลกีย์ เบื้องบนเห็นปราชญ์เมธีดั่งมังกร มังกรสามารถทำให้เกิดน้ำท่วมได้ ให้นำมังกรมาเปรียบเทียบ
ปราชญ์เมธี ท่านอย่าได้นำตนเองไปเปรียบเทียบกับกุ้ง ปลา อย่าเปรียบเทียบตัวเองเหมือนหนอนตัวเล็กๆ จะทำให้บั่นทอนกำลังใจตนเองให้ลดลง จะต้องมีความมุ่งมั่นก้าวไกล
เปรียบตนเองเหมือนมังกร จึงจะมีความมุ่งมั่นยิ่งใหญ่ สติปัญญาของปราชญ์เมธีแต่ละท่านเฉียบแหลม ความสง่าในวิชาความรู้กับจิตเมตตาล้วนยิ่งใหญ่ แต่ต้องนำออกไปสำแดงออกให้ได้ ต้องรู้และดำเนินด้วย
หนังสือจีนโบราณได้กล่าวไว้ว่า (เหยิน) ความเมตตา คือ (เหยิน) มนุษย์ รวมความหมายคือ ธรรม คำว่า (เหยิน) ความเมตตา กล่าวไว้ว่า มีพร้อมคุณความดี และมีใจเมตตาอารี นั่นคือ รู้ หรือ ปัญญา
อีกคำหนึ่ง (เหยิน) คือ ความประพฤติ การปฏิบัติ การกระทำ ความรู้ (ปัญญา) กับการปฏิบัติจะต้องเป็นหนึ่งเดียวกัน คือ รู้และปฏิบัติ ถึงแม้จะมีจิตเมตตา กรุณา จะต้องนำมากระทำ เช่นนี้แล้วรักใคร่ถะนุถนอมสรรพสิ่งในโลกนี้ จะต้องไม่ทำร้ายทำลายสรรพสิ่ง ควรประพฤติ การกระทำ ทุกอย่างอย่าได้ไปทำร้ายสรรพชีวิตในโลกนี้
หนังสือโบราณยังกล่าวไว้ว่า พระอริยะอาจารย์ร้อยชาติ เป็นพระอริยะได้ ย่อมสามารถรักษาคุ้มครองคุณธรรมและความประพฤติของตนได้ และยังนำคุณธรรมความประพฤติให้เจริญรุ่งเรือง
นำไปส่งเสริมคุ้มครองรักษาผู้อื่น แม้กระทั่งปรกแผ่ลูกหลานพันหมื่นชั่วคน นำคุณธรรมความประพฤติส่งเสริมให้เจริญรุ่งเรือง นั่นก็คือ ธรรมะ
พระอริยะเจ้ามีจิตเมตตากรุณาพร้อม มีความใจกว้างอย่างมโหฬารพร้อม นั่นคือ กัลยาณชน ที่มีคุณธรรม ที่โบราณได้กล่าวไว้ว่า กัลยาณชนที่มีคุณธรรม ไม่เป็นขนบธรรมเนียมที่แพร่กระจายออกไป ไม่แสดงออกแปลกๆ ใช้ความประพฤติอันดีงามเลี้ยงร่างกาย ชำระร่างกายตั้งอยู่ในคุณธรรม ถือเมตตา กรุณา เป็นพื้นฐานของตนเอง สำแดงความประพฤติอันดีงามให้เป็นจริง
ดังนั้น พระอริยะเจ้าจึงมีความประพฤติอันดีงาม ความประพฤติดีงามของกัลยาณชน เดินหน้าพร้อมที่จะคุ้มครองผู้อื่นให้อยู่อย่างร่มเย็น ถอยหลังพร้อมที่จะดูแลคุ้มครองตนเอง เดินหน้าและถอยหลังล้วนไม่สูญเสียหลักการ เดินหน้าถอยหลังล้วนระมัดระวัง
กัลยาณชน ก่อนอื่นต้องรักษาความประพฤติอันดีงามของตนเอง ไม่สูญเสียภาวะฟ้า อันดับต่อมารักษาการกระทำของตนอย่าให้กระทำผิดพลาด เพียงแต่รักษาจิตภาวะของตนเองไว้ ความประพฤติโดยธรรมชาติไม่ง่ายที่จะผิดพลาด ถึงแม้ว่ามีเจตนาดีของจิตภาพ แต่เกิดความผิดพลาดขึ้น มีความผิดพลาดพลั้งเช่นนี้ ในแง่กฎแห่งกรรมเป็นความผิดที่เบามาก
แต่คนที่ความประพฤติดี การกระทำไม่ผิดพลาด แต่ทว่า ทางด้านจิตใจเป็นคนมีความคิดชั่วร้ายในจิตใจ หากว่ายังดำรงความคิดชั่วร้ายไว้ ความประพฤติง่ายต่อการเบี่ยงเบน ถึงแม้จะมีบางขณะทำดีประพฤติดี แต่ในที่สุดความพลาดพลั้งก็เกิดขึ้น ปรากฏลักษณะรูปร่างดุร้ายออกมา
ในธรรมกาลยุคขาว ปราชญ์เมธีจะต้องนำคุณธรรมความดีของฟ้าเบื้องบนแพร่กระจายในหมู่คน ใช้โอกาสที่เบื้องบนมีกรุณาธิคุณยกโทษให้ ตอบแทนคุณความดี นำบุญกุศลคุณงามความดี คุ้มครองปกป้องญาณเดิมของสามโลก
ในเวลาเดียวกัน ช่วยเวไนยสัตว์สามภพที่ได้รับทุกข์ยากลำบาก ถึงแม้ในยมโลก การลงโทษและการพิจารณาความดีชัดเจน ตัดสินยุติธรรม แต่ว่าผลสุดท้ายเป็นการชี้แจงกล่อมให้หยุดยั้งความคิดที่จะทำผิด
สิ่งที่จะนำมาเผยแพร่คือ หลักธรรมจริงของฟ้าดิน
ถ้าประพฤติร้าย มีผลตอบสนองร้าย เป็นเพียงแค่การเตือนเวไนยสัตว์ให้หยุดยั้ง นี่เป็นเพียงวิธีหนึ่ง วิธีที่สองเป็นเพียงการหยุดยั้งแก้ไขจิตใจคน จิตใจคนเปลี่ยนแปลงในทางที่ดี จึงเป็นหนึ่งในวิธีหยุดยั้งการกระทำผิด
หากจิตใจคนเปลี่ยนไปในทางที่ดี อยู่ในทำนองคลองธรรม จิตใจคนไม่เบี่ยงเบน ไม่เห็นแก่ตัว การลงโทษในยมโลกก็คงจะไม่มีในโลกมนุษย์ ทุกคนดำเนินไปโดยธรรมชาติย่อมไม่เกิดภัยพิบัติ
คนทั่วไปมักจะพูดว่าตนเองเป็นคนดี เพราะไม่ฆ่าคน ไม่วางเพลิงเผาบ้านเรือนคนหนึ่ง จึงว่าตนเป็นคนดี
แต่ทว่ายังกินอาหารคาว ยังซื้อของใช้ที่ทำจากหนังแท้ ที่จริงแล้วนั่นคือ คนโหดเหี้ยม แท้จริงนั่นคือ ในจิตใจมีเมล็ดพันธุ์แห่งความเหี้ยมโหดซ่อนเร้นไว้ (จิตใต้สำนึกของความเป็นพุทธะไม่สมบูรณ์) ซ่อนเร้นส่วนผสมของความเหี้ยมโหด เมื่อกระทำตนแบบนี้ไม่นับว่าเป็นคนดี
ดังนั้น ความประพฤติจึงไม่เป็นคนชิงโข่วที่สมบูรณ์ ไม่ถือว่าเป็นคนกินเจที่สมบูรณ์
ฟ้ามีกฎของฟ้า ยมโลกก็มีกฎของยมโลก กฎระเบียบของฟ้ามีให้รางวัลหรือลงโทษแยกชัดเจน เที่ยงธรรมอย่างยิ่ง ไม่ลำเอียงอคติคนหากได้รับการลงโทษจากยมโลก ย่อมมีผิดบาปจริงตามคำตัดสินนั้น ในยมโลกการลงโทษแต่ละวิธี การพิจารณาตัดสินล้วนวินิจฉัยชี้ขาดได้ชัดเจน ไม่ลำเอียง คนหากรักษากฎของฟ้า จิตหนึ่งใจเดียว มุ่งทำความดีมุ่งแต่ธรรมะ หนึ่งจิตมุ่งต่อฟ้า เบื้องบนจะต้องให้รางวัลในความดีนี้
ปราชญ์เมธีที่ยังไม่ได้ชิงโข่ว หรือที่ยังกินอาหารคาวอยู่ พยายามอดทนรสชาติอาหารคาวอย่างช้าๆ อดทนรสชาติอาหารที่คิดว่าหอมหวนเหล่านี้ อย่าได้กินอีก พยายามเลิกกินปลา เลิกกินเนื้อ ค่อยๆเลิก หากได้กลิ่นของเนื้อสัตว์ กลิ่นของปลา ก็อย่าได้พยายามคิดที่จะกินอีกเลย เมื่อนั้นจะสัมฤทธิ์ถึงจิตเมตตากรุณา
บำเพ็ญธรรมในอาณาจักรธรรมยุคขาว “ข้างในบำเพ็ญตนเอง เลี้ยงบุญวาสนา ข้างนอกเกิดจิตเมตตาออกฉุดช่วยคนพาคนรับธรรม”เป็นการแสดงออกถึงการเผยแผ่เชิดชูคุณธรรมความประพฤติ นั่นคือ พิทักษ์จริยธรรมคุณธรรม
ครั้งนี้เป็นการจัดประชุมธรรม มีผลให้เบื้องบนดึงภัยพิบัติกลับคืน ทำให้ภัยพิบัติลดความรุนแรง แต่ไม่ถึงขนาดทำให้งดหรือหลีกเลี่ยงไม่ให้เกิด
นี่หมายถึง ถือโอกาสที่เบื้องบนเมตตาประทานนิรโทษกรรมคุณธรรมพระโองการฟ้าเบื้องบน พิทักษ์คุ้มครองเวไนยสัตว์ มิต้องให้ได้รับภัยพิบัติและความทุกข์
สัตว์ที่ได้รับการคุ้มครองตามกฎหมาย ไม่มีคนกล้าทำร้าย อาจมีบางคนลักลอบล่า แต่เมื่อเปรียบเทียบจำนวน สัตว์คุ้มครองถูกทำร้ายน้อยกว่าสัตว์ที่ไม่ได้รับการคุ้มครอง เพราะเป็นการกระทำที่ผิดกฎหมายด้วย แต่สัตว์ที่ไม่ได้รับการคุ้มครองเล่า?
ปราชญ์เมธีทุกท่านต้องกำหนดให้เขาอยู่ในขอบเขต อย่าไปทำร้ายสัตว์เหล่านั้น และยังต้องช่วยกันรณรงค์เผยแพร่ เพื่อให้โลกนี้ลดจำนวนการฆ่าให้น้อยลง ดังนี้จึงลดบรรยากาศความแค้นลงได้บ้าง
ขอให้ปราชญ์เมธีทุกท่านใคร่ครวญดู แรกๆพระบรรพจารย์จินกงทดสอบพระอาจารย์ พระอาจาริณีของท่านอย่างไร ถึงแม้เป็นหลักธรรมจริง ว่าไม่กินเนื้อสัตว์ ไม่ก่อหนี้เวรกรรม นี่เป็นหลักที่ถูกต้องที่สุด ไม่เป็นเพราะว่าพระบรรพจารย์บอกว่ากินเนื้อสัตว์ได้ ทำให้เจแตกผิดศีลปาณา นี่เป็นเพราะตัวเองไม่รู้แจ้งชัด อะไรถูกอะไรผิด เป็นเพราะปัญญาไม่แสดงออก จึงไม่รู้ผิดรู้ถูก
ปราชญ์เมธีทุกท่านต่างได้รับผลไม้กันแล้วใช่ไหม บุคลากรหากยังทำงานอยู่ มารับผลไม้ไม่ได้ หลังจากปิดชั้นเรียนแล้วค่อยทยอยมารับก็ได้
นี่เป็นเพราะเบื้องบนมอบให้ เป็นผลไม้พุทธะต้องถนอมรักษาให้ดีๆ ทำจิตใจสะอาดหมดจรดแล้วค่อยกิน อย่ามีใจคิดฟุ้งซ่าน คิดในทางร้าย ไม่เช่นนั้นแสงสว่างจากเบื้องบนที่จะมาช่วยค้ำจุน จะไม่เป็นผลเลย
หากใครยังไม่ได้ชิงโข่ว ยังติดรสชาติติดกลิ่นอาหารคาว จากนี้ไปในทุกวัน ลองปรับปรุงวิธีปรุงอาหารสามมื้อ หรือจะไปหัดปรุงที่สถานธรรมก็ได้ คนในสถานธรรมมีวิธีการปรุงอาหารเจหลากหลาย
อาหารการกินมากมายท่ามกลางฟ้าดิน พืชผัก ผลไม้ อาหารธรรมชาติอย่างอื่น นี่เป็นการประทานจากเบื้องบนให้มนุษยชาติ เป็นพระคุณฟ้า
คนจะต้องเพิ่มการถนอมรักษ์ใช้ให้เป็นประโยชน์ หากไม่รักษา ไม่รู้จักเพิ่มประโยชน์ กลับกล่าวโทษเบื้องบนที่ประทานของที่ไม่ถูกปากตนเอง นี่มิเท่ากับตนผิดบาป ปรักปรำเบื้องบนหรือ
ปราชญ์เมธีทุกท่าน เข้าใจคำพูดของเราไหม มีหลักธรรมไหม หากว่าปราชญ์เมธีทุกท่านเข้าใจกันแล้ว เราจะไม่กล่าวมากความอีก วาจาไม่จำเป็นต้องพูดมาก แต่ขอให้มีแก่นสาร คนฟังไม่จำเป็นต้องฟังมาก แต่อยู่ที่ซึมซับได้มากน้อยแค่ไหน ขอเพียงปราชญ์เมธีทุกท่านซึมซับคำพูดที่เรากล่าววันนี้ได้เต็มร้อย และนำไปทำให้เกิดเป็นจริงให้ได้ วาจามิได้อยู่ที่มากหรือน้อย หากว่าเป็นคำพูดเพียงสิบนาที แต่สามารถทำให้สำเร็จอริยกิจได้
ไม่กล่าวมากความ กราบลา พระอนุตตรธรรมมารดา
จากใจ...ปราชญ์เมธีทุกท่านต่างพยายามทุ่มเท เพื่อทำความเข้าใจและรู้ชัดเสียงแห่งญาณเดิมสามภพ
ขอจงเข้าใจและรู้ชัด เกี่ยวกับเหตุต้นผลกรรมและการตอบสนอง จะต้องศึกษาค้นคว้าให้มาก
แม้จะเข้าใจและรู้ชัดเหตุต้นผลกรรม แต่ในการประพฤติปฏิบัติ ดำริในใจต่างๆ จะต้องประหวั่นระมัดระวัง มีความสำรวมเป็นอย่างยิ่ง มิกล้าทำผิดแม้แต่น้อย
สิ่งเหล่านี้ล้วนอยู่ในชีวิตประจำวัน จะต้องนำไปทำ นี่ก็คือ การดำเนินธรรมะ ธรรมะจะอยู่ในชีวิตปะจำวัน อย่าได้เผอเรอละเลย
เราจะนำญาณเดิมกลับ หวังอย่างยิ่งว่าวันนี้ ญาณเดิมของสัตว์น้ำจะได้รับบุญกุศลส่วนหนึ่ง หวังปราชญ์เมธีทุกท่านจะให้ความช่วยเหลืออุทิศส่วนบุญส่วนกุศลให้
อย่าลืมที่จะมลายเหตุต้นผลกรรม มลายหนี้กรรมของตัวเอง ขอให้กรรมจากการฆ่าในชาตินี้และอดีตชาติมลายให้หมดสิ้น จึงจะไม่เกิดภัยพิบัติกับตัวเอง
ปราชญ์เมธีทุกท่าน ถนอมตนเอง เราจากไปแล้ว ขอลา.
วันเสาร์ที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2555
“ความหมายของ ชิงโข่ว ศีลเจบริสุทธิ์” พระโอวาทพระพุทธกษิติครรภ์ เมตตาประทาน
พระพุทธกษิติครรภ์ พระองค์ทรงประทับทิพยญาณในร่างสามคุณ เมตตาประทานพระโอวาทอันศักดิ์สิทธิ์ กล่อมเกลานักเรียนในชั้นเรียน ชิงโข่วปัน “ศีลเจบริสุทธิ์”
.......................................................................................................
“ความหมายของ ชิงโข่ว ศีลเจบริสุทธิ์”
วันนี้เปิดประชุมธรรมชั้นอะไร อยากรู้ไหม เราพาใครมาด้วยบ้าง ล้วนเป็นเจ้ากรรมนายเวรของเมธีและคนเดิมของชาติกำเนิดสี่ (1.เกิดในครรภ์ 2.เกิดในไข่ 3.เกิดในไคล 4.โอปาติกะ)
เราคือ...
ผู้ทำหน้าที่สอนธรรมะในยมโลกพระพุทธกษิติครรภ์ รับบัญชาจาก
พระอนุตตรธรรมมารดา ลงสู่พุทธสถานชั้นประชุมอริยะ กราบคารวะ
องค์มารดาผู้เมตตา ถามเมธีทุกท่านปากสะอาดไหม
เมธีทุกท่านสบายดี ขณะนี้คงรับประทานอิ่มกันแล้วใช่ไหม
ขอให้เมธีร่วมกันออกกำลังกาย เราอยากให้เมธีต่างสัมผัสถึงความทุกข์ยากลำบากของ “นก” ขอให้ทุกท่านกางแขนทั้งสองข้างออก แกว่งแขนขึ้นลง แกว่งต่อเนื่องกันห้านาที อย่าหยุด หากเมื่อย ให้กางแขนไว้อย่าวางลง
เมธีต่างเคยเห็นนกบินกันมาแล้ว ต้องรู้จักว่านกบินกันอย่างไร ปีกของนกเปรียบเหมือนแขนสองข้างของคน แขนเราแกว่งตลอดเวลา บางเวลานกจะอาศัยแรงส่งของลมในการบิน เหมือนกับเมธีทุกท่าน ขณะเมื่อยแขนให้กางแขนไว้ เสมือนนกอาศัยแรงส่งในการร่อนไปตามลม แต่หลังจากร่อนไปตามลมแล้ว ยังต้องกระพือปีกบินต่อ หากไม่ทำการบินต่อ หยุดอยู่ระหว่างทาง อาจถูกศัตรูจับกิน ดังนั้นจึงต้องบินต่อ การบินต่อ หยุดอยู่ระหว่างทาง อาจถูกศัตรูจับกิน ดังนั้นจึงต้องบินต่อ
มีเมธีท่านไหนที่ทนไม่ไหวแล้ว ยังไม่ถึงห้านาทีเลย เมธีต่างก็ทนกันไม่ไหวแล้ว แต่นกถูกตัดสินให้เกิดเป็นนกมาไม่รู้กี่ชาติ ตลอดชีวิตกระพือปีกบินอยู่ตลอดไม่มีหยุด ความทุกข์ทรมานเช่นนี้ ถ้าถูกตัดสินว่าเกิดหนึ่งชาติ ต้องใช้เวลา 30 ปีในการกระพือปีกบิน แต่เมธีทุกท่าน เพียงได้รับความทุกข์ไม่กี่นาทีเท่านั้น วางมือลงได้ หยุดพักสักนิด ที่เรากล่าวว่าหยุดพัก หมายความว่า หยุดการเป็นนกไว้ก่อน
ต่อจากนี้เปลี่ยนมาเป็น “ไก่”
ลักษณะไก่เป็นอย่างไร เอาแขนไขว้ไปข้างหน้า และเอามือจับกันไว้ ไม่ว่าจะอย่างไรก็อย่าปล่อยมือ ไม่ว่าจะคันหน้า คันคอ หรือคันตามร่างกายฯลฯ ให้ใช้ใบหน้าแก้ปัญหาอาการคัน ห้ามใช้มือสองข้าง ขณะนี้เลยเวลาทานข้าวกันแล้ว มิเช่นนั้นจะให้เมธี ลองหัดดูว่าไก่กินอาหารอย่างไร
เวลาไก่กินอาหารจะต้องเอาหน้าลงจิก ใช่ไหม ใครเคยเห็นไก่นั่งกินข้าวไหม ไก่ทุกตัวยืนกินใช่หรือไม่ ไก่นั่งอย่างไร… ไก่ใช้สองขาขดตัว สองขางอไปข้างหลัง ลองหัดนั่งอย่างไก่ดู ขณะนี้อยู่ในพุทธสถาน ท่าทางแบบนี้ไม่เจริญตาเลย ดังนั้น จึงไม่อยากให้เมธีลองนั่ง
ดวงญาณที่ได้ร่างเป็นเดรัจฉาน เพราะชาติก่อนทำบาป มีนิสัยความเคยชินที่ไม่ดี นิสัยความเคยชินที่ไม่ดีนำติดไปด้วย ดังนั้นพลังอิน พลังหยางและธาตุทั้งห้าของจิตญาณ จึงเปลี่ยนแปลงไปตามนิสัยความเคยชินที่ไม่ดี ติดตามมาด้วยจากชาติที่แล้ว
ขณะเกิดในชาตินั้น มีนิสัยไม่ดี ถูกตัดสินโทษแล้วจึงรับโทษเป็นเดรัจฉานชนิดนั้น เกิดเป็นเดรัจฉานน่าสงสาร เพราะตกอยู่ในสถานะที่ยากจะกลับตัวได้
เดรัจฉานมีมูลเหตุร่างกายเดรัจฉาน ห่วงโซ่อาหารในโลกนี้ ชาติกำเนิดสี่เป็นเดรัจฉาน สภาพแวดล้อมกรรมสนองกรรมโหดร้ายทารุณที่สุด เมธีน่าจะรู้จักตั๊กแตนตำข้าวจับจักจั่น นกขมิ้นบินตามมาข้างหลัง นี่คือ ห่วงโซ่อาหารที่เห็นได้ชัดเจน
จักจั่นเผชิญศัตรูบนอากาศ ถูกตั๊กแตนตำข้าวจับกิน ดังนั้น ในชีวิตของจักจั่น ต้องคอยระแวดระวัง อกสั่นขวัญผวาอยู่ตลอด ทุกเวลาหวั่นกลัว ตัวสั่นสะท้าน เกรงว่าจะถูกตั๊กแตนจับกิน นี่คือ กรรมสนองกรรมของจักจั่น และก็เป็นกรรมเวรของจักจั่นกับตั๊กแตน
หลังจากตั๊กแตนฆ่าจักจั่นอย่างทารุณแล้วก็กินจักจั่น จักจั่นทุกข์ทรมานจนตาย หลังจากวิญญาณลงสู่ยมโลก ถูกพิพากษา เกิดใหม่ เวียนว่าย สุดท้ายเกิดเป็นนกขมิ้น จักจั่นเกิดใหม่เป็นนกขมิ้น พอเห็นตั๊กแตนที่เคยกินจักจั่นมาก่อน เหมือนเห็นศัตรูในอดีต นกขมิ้นจึงจิกกินตั๊กแตนด้วยความทารุณเช่นกัน
ตั๊กแตนและนกขมิ้นเป็นสัตว์ที่กินสัตว์และพืชด้วยกัน เป็นข้อจำกัดพื้นฐานของสัตว์ด้วยกัน เกิดกายเป็นเดรัจฉาน ธรรมญาณถูกแบ่งแยก ไม่สามารถรวมกันได้ ทิพยญาณไม่บริสุทธิ์
ดังนั้น จักจั่น ตั๊กแตน หรือ นกขมิ้น บางขณะรู้ตัวว่าที่ได้ทำไปเป็นการกระทำที่ผิด แต่จิตเดิมของสัตว์เหล่านั้นยังไม่รู้ตื่น เพราะกายร่างเป็นสัตว์ซึ่งเป็นกรอบจำกัดความสำนึก นั่นคือความสามารถในการนึกคิด ความตรึกตรองของสัตว์เหล่านั้นลดน้อยลง ไม่สามารถตัดสินผิดถูก
หากสัตว์เหล่านั้นรู้ว่าการกินเนื้อสัตว์ เป็นการกระทำที่ผิดแต่ยังยากที่จะควบคุมพฤติกรรมตนเอง ดังนั้น หลังจากเกิดเป็นสัตว์เดรัจฉานแล้ว จะกลับตัวหรือแก้ตัวยากยิ่งกว่ายาก
ขณะที่สัตว์เหล่านั้นอยู่ต่อหน้าคน หากคนมีจิตใจดุร้ายทารุณฆ่าสัตว์เหล่านั้นและนำไปกิน นั่นก็เท่ากับเมธีเริ่มก่อกรรมเวรใหม่ เพราะฟ้าดินได้ลงโทษสัตว์เหล่านั้นอย่างโหดร้ายแล้ว ไม่มีความจำเป็นที่เมธีในโลกมนุษย์จะไปลงโทษเขาอีก
ดีแล้ว เมธีทุกท่านวางมือลง เชิญนั่ง
ในโลกมนุษย์ เวไนยสัตว์เคยชินกับการกินเนื้อสัตว์เป็นเวลาพันปี หมื่นปีมาแล้ว ก่อเกิดการเวียนว่ายไม่รู้จบ หนี้กรรมไม่มีสิ้นสุด ตกสู่ชาติกำเนิดสี่ภูมิวิถีหกเนืองนิตย์ เมธีทุกท่านคงไม่มีใครรู้ว่าตัวเอง เมื่อชาติที่แล้วเป็นเดรัจฉานมาหรือเปล่า เคยถูกสัตว์กินมาแล้วใช่หรือไม่
คนบนโลกนี้ขณะที่ปากกำลังเคี้ยวเนื้อสัตว์อย่างเอร็ดอร่อย หาคิดไม่ว่า ชิ้นเนื้อในปากเรานี้ แลกมาด้วยความตายของหนึ่งชีวิต คนทั่วไปจะคิดไม่ถึง ดังนั้น เดรัจฉานชาติกำเนิดสี่ ต้องตายอย่างน่าอนาถ หรือสัตว์เหล่านั้นได้รับการลงโทษอย่างเข้มงวด แล้วทำไมต้องมีชะตาชีวิตมาถูกฆ่าตายอย่างน่าสงสารเล่า คนในโลกนี้เพิ่มความเจ็บปวดทุกข์ทรมานให้กับสัตว์เหล่านั้น จนกลายเป็นการก่อเหตุต้นผลกรรมของมนุษย์ กรรมสนองกรรม
เวไนยสัตว์พันหมื่นปีมาแล้ว เคยชินกับการกินเนื้อสัตว์ ยากที่จะตัดได้ ในโลกนี้ยังมีคนจำนวนมาก ถือว่าการกินเนื้อสัตว์เป็นความจำเป็น ไม่เชื่อว่าเป็นการประพฤติผิด ถึงได้ฟังหลักธรรมของการกินเจ แต่กลับคิดว่าความอยากของปากท้องสำคัญกว่า
บางคนคิดว่าเนื้อสัตว์ ปลา สัตว์ในชาติกำเนิดสี่ เกิดมาในโลกนี้เพื่อให้มนุษย์ได้ใช้สอย คนกินเนื้อสัตว์ สัตว์กินเนื้อสัตว์ด้วยกัน มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้ เป็นความคิดที่โง่เขลาของคน คนกินเนื้อสัตว์ สัตว์กินสัตว์ด้วยกันเอง ทั้งหมดล้วนก่อให้เกิดเหตุต้นผลกรรมอย่างรุนแรง ก่อหนี้เวรที่ยากจะแก้ตัวได้
ปัจจุบันยุคขาว โชคดีพบการ ปรกดปรดสามภพ พระแม่องค์ธรรมโปรดเมตตา ให้เวไนยมีโอกาสแก้ตัว หากมิเช่นนั้น เป็นพันเป็นหมื่น จำนวนแสน หลายร้อยล้านดวงญาณได้ตกอยู่ในการเวียนว่าย หรือตกลงสู่ภูมิวิถีหก ยากที่จะกลับตัวหรือแก้ตัวได้
เบื้องบนโปรดเมตตา เมธีทุกท่านต้องเข้าใจ จะหยุดการเวียนว่าย ต้องหยุดการสร้างกรรม “การถือศีลเจบริสุทธิ์ คือพื้นฐานของการตัดเหตุต้นผลกรรม” หากในปากยังคงกินเนื้อสัตว์ ยิ่งเพิ่มความเกลียดชัง เคียดแค้น แก่สัตว์ร่ำไป ภัยพิบัติและบรรยากาศแห่งความแค้น ไม่หยุดที่จะเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง แล้วโลกนี้จะเกิดสันติได้อย่างไร ธรรมะจะเก็บงานสมบูรณ์ได้อย่างไร ธรรมญาณของแต่ละคนจะกลับคืนได้อย่างไร
พื้นฐานความอยากของปากท้อง พื้นฐานของเหตุต้นผลกรรมยังไม่มีปัญญาตัดให้ขาด แล้วยังจะพูดถึงการบำเพ็ญอีกทำไมกัน
“ชิงโข่วศีลเจบริสุทธิ์ที่แท้จริง คือการรับประทานต้องสะอาดบริสุทธิ์ วาจาสะอาดบริสุทธิ์ จนกระทั่งร่างกายสะอาดหมดจด จิตใจสะอาด ญาณสะอาด”
คนที่กายใจสะอาดบริสุทธิ์อย่างแท้จริง จะต้องไม่บริโภคซากสัตว์ และไม่พูดสิ่งที่ไม่ควรพูดตามอำเภอใจ ไม่พูดประจบสอพลอ ไม่พูดคำโกหกหลอกลวง
หากปากไม่สะอาดบริสุทธิ์ รับประทานเข้าไปไม่สะอาดบริสุทธิ์ พูดจาไม่สะอาดบริสุทธิ์ ไม่นับว่าเป็นคนที่กายใจสะอาดบริสุทธิ์ และไม่ถือว่าเป็นผู้ที่ถือศีลเจบริสุทธิ์
มีบางคนเข้าใจว่าหากไม่บริโภคเนื้อสัตว์ มือไม่ฆ่าสัตว์ อย่างนี้ก็เท่ากับว่าได้ดำเนินไปตามปณิธานที่ถือศีลเจบริสุทธิ์แล้ว แต่หากว่า ปากยังพูดเลอะเทอะปลิ้นปล้อน ใช้วาจาทำร้ายผู้อื่น ใช้มิจฉาวาจาพูดเท็จ พูดลามกอนาจาร กล่าววาจาแช่งด่า ล้วนไม่นับว่าเป็นคนถือศีลเจบริสุทธิ์ และมิได้เป็นคนที่ถือปฏิบัติ ศีลเจบริสุทธิ์ ตามที่ได้ตั้งปณิธานไว้อย่างแท้จริง
คนทั่วไปหรือคนที่เพิ่งเข้าสู่อาณาจักรธรรม จะตัดขาดจากการบริโภคเนื้อสัตว์เป็นเรื่องที่ยากยิ่ง ด้วยความเคยชินบริโภคเนื้อสัตว์ หลายหมื่นปีมาแล้ว ทำให้ปากมีความเคยชินของการบริโภคเนื้อสัตว์ ดังนั้น ในช่วงเวลาสั้นๆ ยากที่จะตัดขาดได้ แต่ปฎิบัติต่อเนื่องไปเรื่อยๆ มีจิตใจมั่นคง มีความตั้งใจจริง มีความอดทน จะได้รับความช่วยเหลือจากเบื้องบน
หลังจากตั้งปณิธานถือศีลเจบริสุทธิ์แล้ว เมธีผู้มีวุฒิความรู้จำนวนมากที่อยู่ในอาณาจักรธรรม เมธีที่สัมผัสกับอาณาจักรธรรมเป็นเวลานาน คิดที่จะลุถึงวาจาสะอาดหมดจดเป็นเรื่องยากยิ่ง
เรื่องของคนในอาณาจักรธรรมที่อยู่กันมานาน เป็นเหตุสำคัญทำให้วาจาของเมธี ไม่อาจลุถึงความสะอาดหมดจดได้ขณะที่มีความคิดเห็นไม่ตรงกัน วาจาที่ไม่สุภาพเริ่มพรั่งพรูออกจากปาก แม้คำด่าทอก็ออกมาด้วย วาจาไม่น่าฟัง คำพูดออกจากปากไม่สะอาดหมดจด จะนับเป็นคนที่มีศีลเจได้อย่างไร
อาหารที่รับประทานเข้าไปควรจะสะอาดบริสุทธิ์ ดังนั้น สัตว์สามประเภท ผักฉุนห้าชนิดห้ามรับประทาน
1. สัตว์บก
2. สัตว์น้ำ
3. สัตว์อากาศ
ผักฉุนห้าชนิด คือ
1. ต้นหอมรวมถึงหัวหอม
2. ต้นกระเทียมรวมถึงหัวกระเทียม
3. กุยช่ายรวมถึงดอกกุยช่าย
4. กระเทียมโทน
5. ใบยาสูบ
จะตัดขาดจากการรับประทานสัตว์สามประเภท ผักฉุนห้าชนิด เมธีทุกท่านคิดดู แม้แต่คนทั่วไปคงทำได้ไม่ยาก ขึ้นอยู่กับความตั้งใจจริง ที่จะตัดให้ขาดหรือไม่เท่านั้น
ถ้าคิดที่จะตัด หรือคิดที่จะถือศีลเจ ในโลกนี้มีของสะอาดบริสุทธิ์มากมาย ที่จะให้มนุษย์ได้รับประทาน หากไม่คิดที่จะทำ ก็จะมีข้ออ้างต่างๆ มาเป็นเหตุผล เป็นข้ออ้างให้ตัวเองกินเนื้อสัตว์ต่อไป
สภาพเหตุการณ์ความเคียดแค้นของสัตว์ ทำให้เกิดพิบัติภัยในโลก ยิ่งมาก็ยิ่งมาก โรคภัยไข้เจ็บในตัวคน อาการแปลกๆ ยิ่งนานวันก็ยิ่งมาก เพราะว่าสภาพเหตุการณ์ความเคียดแค้น ไม่มีปัญญาที่จะลบล้างได้
คนทั่วไปไม่รู้จักการเกรงกลัวหนี้กรรม ยังสร้างกรรมอย่างต่อเนื่อง ทำกรรมด้วยการฆ่า ถึงแม้การรับประทานเนื้อสัตว์ มิใช่การฆ่าโดยตรง แต่…"คนที่ฆ่าก่อกรรมหนึ่งส่วน คนที่รับประทานในเวลาเดียวกัน ต้องแบกรับผลกรรมอีกส่วนหนึ่ง" นี่คือก่อเกิดกรรมร่วมขึ้นมาแล้ว
ดังนั้น ขณะเจ้ากรรมนายเวรทำการทวงหนี้ แม้จะอยู่ต่างสถานที่กัน ไม่รู้จักกันมาก่อน แต่กลับได้รับผลทุกข์ระทมเหมือนกัน ผลสนองเหมือนกัน นี่คือกรรมร่วมของการทวงหนี้กรรมสนอง
พันหมื่นปีมาแล้ว เวไนยรับประทานเนื้อสัตว์มานาน ทำให้หนี้กรรมทับถมลึกดั่งทะเล แต่ความโกรธแค้นของเดรัจฉานสูงเทียมฟ้า จึงเป็นเหตุให้เกิดกงเกวียนกำเกวียนมิจบสิ้น
เหตุต้นผลกรรม บุญคุณความแค้น ทำให้สภาพเหตุการณ์ความแค้นของเดรัจฉานยากที่จะสงบลงได้ ผลปรากฏชัดให้เห็นในโลกนี้คือ อุทกภัย ภัยแล้ง โรคระบาด โรคติดต่อร้ายแรง อหิวาตกโรค อุบัติเหตุจากยวดยานพาหนะ โรคภัยไข้เจ็บเรื้อรังในร่างกายมนุษย์ ฯลฯ
ในยุคปัจจุบัน มนุษยชาติมีวิธีการรับประทานเนื้อสัตว์พิสดารยิ่งขึ้น ดังนั้น โรคภัยไข้เจ็บยิ่งปรากฏก็ยิ่งแปลกประหลาด โรคแปลกๆที่เกิดขึ้น ทำให้หมอหมดวิธี และไม่มียารักษา ทำให้ร่างกายคนป่วย ยิ่งได้รับทุกขเวทนามากยิ่งขึ้น
นี่ล้วนเพราะมนุษยชาติ ต่างก่อกรรมใหม่ขึ้นมาเอง ดังนั้น จึงเกิดผลกรรมใหม่ขึ้น กงเกวียนกำเกวียนเป็นสิ่งที่น่ากลัวยิ่ง เมธีทุกท่านต้องทำความเข้าใจให้ชัดเจน คนในโลกนี้ไม่เข้าใจสัจธรรมของการเวียนว่าย จึงปล่อยไปตามกระแสของการเวียนว่าย จมลงสู่ร่างแหเวรกรรมของการเวียนว่าย เวียนเกิดเวียนตายไม่รู้ว่าจะหลุดพ้นจากการเวียนว่ายอย่างไร
เช่นนี้คือความโศกเศร้าของเวไนยในหมู่มนุษย์ ไม่เพียงแต่เกิดกับมนุษย์ชาติ เดรัจฉานก็เช่นกัน เวียนเกิดเวียนตาย ไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรให้หลุดพ้นจากร่างเดรัจฉาน
เมธีทุกท่านเหนื่อยกันแล้วหรือยัง เวลานี้อิ่มกันหมดแล้ว ร่างกายของคนจะสำแดง ภาวะเหน็ดเหนื่อยเมื่อยเพลีย จะทำให้ขาดความกระปรี้กระเปร่า นี่เป็นสภาพการณ์ปกติของภาพที่ปรากฏขึ้นแต่ทว่า หากรับประทานอาหารไม่บริสุทธิ์ ความกระปรี้ประเปร่ายิ่งไม่ดี หากรับประทานอาหารสะอาดบริสุทธิ์ ความกระปรี้กระเปร่าจะดีกว่า
เมธีทุกท่านรู้ว่า “สถานฟังธรรม” วิญญาณแต่ละตนมีจิตเช่นไร รู้ไหม อยู่ในสถานฟังธรรม วิญญาณแต่ละตนเหมือนดั่งเมธีทุกท่านที่ฟังเรากำลังพูดธรรมะอยู่ หากวันหนึ่งคนไม่มีกายเนื้อแล้ว จะเห็นคุณค่าของเวลาทุกวินาทีที่ผ่านไป จึงไม่เกียจคร้าน ไม่ปล่อยปละละเลย
ไม่มีกายเนื้อ คิดขอความช่วยเหลือให้ฉุดช่วย คิดที่จะให้หลุดพ้นจากทะเลทุกข์ นอกจากตนเองหาวิธีเองแล้ว เวลาเดียวกันต้องมาในโลกนี้ ขอความช่วยเหลือให้เมธีฉุดช่วย วิธีการต่างๆของเขาเหล่านั้นที่คิดได้ คือ นั่งลงตั้งใจฟังธรรม นอกจากตั้งใจฟังธรรมแล้ว ยังนำไปปฎิบัติด้วย จะเดินจะวิ่ง ทุกวินาที คำพูดการกระทำทั้งหมดต้องสอดคล้องกับหลักธรรม สอดคล้องกับศีลธรรมจรรยา
ดังนั้น เมธีทุกท่านขณะยังมีกายสังขารอยู่ ต้องถนอมรักษาไว้ให้ดี มี อนุตตรธรรม ให้เราบำเพ็ญ ก็ต้องถนอมรักษาให้ดี
ดีแล้ว มีเพลงธรรมหนึ่งเพลง
ความแค้นดั่งทะเล ความเกลียดชังไม่มีขอบเขต
เส้นทางเวียนว่าย ทุกทุกคำกล่าวโทษศัตรู
คนทำร้าย สุดท้ายรับผลร้ายสนอง
ถูกทำร้ายความแค้นพุ่งขึ้นฟ้า
เพลงอยุติธรรมพันหมื่นปีมา
การตัดสินหนี้กรรมในยุคขาว
ตกอยู่ในความทุกข์ทรมานไม่เห็นตะวันจันทรา
ใครมีเมตตา ใครคนนั้นจะรู้แจ้ง
ความหนาวเหน็บจากนรกานต์ติดตามทวง
เร่งรีบสะอาดหมดจดพ้นภูมิวิถีหก
เมธีเอ๋ย โลกโลกีย์วุ่นวายขุ่นหมอง ยึดปณิธาน อย่าถลำสู่นรการต์
ทำนอง : ไฮ่อู๋ตี่เทียนอู๋เปียน
ชื่อเพลง: อย่าตกสู่นรกานต์อีก
เพลงนี้ร้องกันได้ไหม มีใครเคยได้ยินเพลงนี้บ้าง หากไม่เคยได้ยิน ค่อยๆหัดร้องไป ถึงแม้เมธีจะร้องไม่เป็นแต่ค่อยๆ คล้อยตามเสียงเพลง ขอให้เข้าใจความหมายของเพลง สัมผัสให้ซึ้งถึงความหมาย เข้าใจถึงความรู้สึกจากใจของวิญญาณทั้งสามภูมิ สัมผัสรับรู้ถึงความยากลำบากของสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่มาเมตตา ที่ผ่านมาให้เรามีผลได้เก็บเกี่ยวบ้าง
นอกจากตัวเราไม่รับประทานเนื้อสัตว์แล้ว ต้องตักเตือนขอร้อง อย่าให้คนอื่นรับประทานเนื้อสัตว์ ในโลกนี้ยังมีคนอีกมากที่มีอาชีพเกี่ยวกับการฆ่าสัตว์ เช่น
1. อาชีพเลี้ยงสัตว์เพื่อส่งฆ่า
2. อาชีพฆ่าสัตว์
3. อาชีพขายปลา ขายเนื้อสัตว์
4. ค้าส่งค้าปลีกเนื้อสัตว์ในตลาดกลาง หรือ ร่วมลงทุนด้วย
5. เปิดร้านอาหารคาว เปิดภัตตาคารอาหารคาวที่ใช้เนื้อสัตว์ ปรุงอาหาร เป็นเจ้าของร้าน ผู้ร่วมลงทุน พ่อครัว แม่ครัว คนเสิร์ฟอาหาร คนล้างจานชาม คนงานที่รับจ้างทำงานสารพัดในร้านอาหารตามภัตตาคาร
6. ผู้รับผิดชอบการขนส่งปลา ขนส่งเนื้อสัตว์ไปขายที่ตลาด รวมถึงคนขับรถ หรือ เป็นคนขับรถส่งไปโรงฆ่าสัตว์
หน้าที่ดังกล่าวมาข้างต้น เป็นผู้ร่วมก่อกรรมในการฆ่า นอกจากผู้รับหน้าที่ฆ่าสัตว์ที่ใช้เครื่องมือฆ่า หรือใช้แรงคนในการฆ่า หน้าที่นอกจากนี้ มิได้เป็นผู้ลงมือฆ่าโดยตรง แต่ในเวลาเดียวกัน กลับเป็นเหตุให้สัตว์เหล่านั้นตาย นี่ก็เป็นผู้ร่วมก่อกรรมในการฆ่าด้วย
พูดถึงร้านอาหารหรือภัตตาคารขายอาหารคาว ผู้ที่รับผิดชอบร้าน ผู้เป็นเจ้าของ หุ้นส่วนร่วมลงทุน ถึงแม้คนเหล่านั้นเพียงลงทุน หรือ ร่วมหุ้นด้วยเงิน แม้ไม่ถึงกับกระทำการฆ่าโดยตรง หรือมิได้เข้าไปรับประทานเนื้อสัตว์ แต่คนเหล่านั้นต้องรับผิดชอบ ในการมีส่วนร่วมการฆ่าด้วย
ผู้ที่เป็นลูกจ้างในร้านอาหารคาว ในร้านอาหาร ถ้าหากไม่มีลูกจ้างช่วยทำงาน ร้านก็ยากที่จะประกอบการค้าได้ ดังนั้น ลูกจ้างก็จะต้องร่วมรับส่วนในการฆ่าด้วย
ผู้ช่วยล้างจานชาม ก็จะต้องร่วมรับในหนึ่งส่วนด้วย ถึงแม้จะล้างจานชาม เพียงแต่นำจานชามที่คนอื่นรับประทานแล้วมาทำความสะอาด แต่หากร้านอาหารไม่มีคนล้างจานชาม ร้านอาหารก็ประกอบการค้าไม่ได้
คนที่ทำงานจุกจิกสารพัดในร้านอาหาร นักเรียนนักศึกษาทำงานพิเศษในร้านอาหาร หาเงินเรียนหนังสือ ล้วนต้องรับหนึ่งส่วนในการฆ่า นี่คือ “การฆ่าทางอ้อม”
ในร้านอาหารหนึ่งร้าน ผู้ร่วมก่อให้เกิดหนี้กรรม คือกรรมร่วม วันข้างหน้าถึงคราวจังหวะเวลาที่เหมาะสม คนเหล่านี้จะได้รับผลจากการล้างแค้น
คนทั่วไปเปิดร้านขายอาหารคาว หรือขายปลา ขายเนื้อสัตว์ การค้าดี ลูกค้ายิ่งมายิ่งมาก เงินไหลเข้าต่อเนื่อง จึงแยกเปิดสาขามากขึ้น การค้ายิ่งทำยิ่งรุ่งเรือง เงินในธนาคารตัวเลขเพิ่มสูงขึ้น แต่ก่อกรรมจากการฆ่าเพิ่มขึ้นเช่นกัน
คนทั่วไปไม่รู้ เข้าใจว่าค้าขายดี จึงขยายสาขาร้านอาหารคาวมากขึ้น การค้าดี ความร่ำรวยเป็นผลบุญวาสนาสั่งสมมาจากอดีตชาติ การเปิดร้านอาหารคาวนั้น บาปกรรมจากการฆ่า ตัวเองจะต้องรับ
หากไม่ได้เปิดร้านอาหารคาว ไม่ได้ขายเนื้อปลา ขายเนื้อสัตว์ บุญวาสนาจะสนองได้จากการประกอบอาชีพอื่น ยังเป็นคนร่ำรวยได้ตามผลบุญ
เปิดร้านอาหารคาว ก่อหนี้กรรมจากการฆ่าสัตว์ กรรมจากการฆ่า ยากที่จะชดเชยได้ วันข้างหน้าจะต้องรับผลจากกรรมสนอง จึงกล่าวได้ว่า ได้ไม่เท่ากับเสีย แต่คนตายเพราะเงินทอง มีบางคนแสวงหาความร่ำรวย ความทะเยอทะยานอยากร่ำรวย จึงไม่กลัวตาย หนี้กรรมนี้ หากมิได้ปรากฏแก่ตัวเองที่เจ็บไข้ได้ป่วย หรือตกทอดเป็นภัยต่อลูกหลาน ทำให้เกิดมาสติสัมปชัญญะบกพร่อง ร่างกายพิการแต่กำเนิด ขาดขาไปข้างหนึ่ง ขาดแขนไปข้างหนึ่ง หรือไม่มีทั้งแขนและขา เงินทองที่หามาได้จากการขายอาหารคาว ต้องเอามาเลี้ยงดูลูกหลานหนึ่งชีวิต อย่างนี้คุ้มไหม
บางคนยังไม่เคยพบกับกรรมตามสนองมาก่อน จึงคิดว่ากรรมตามสนองไม่มี กรรมตามสนองหากมิได้ปรากฏในรูปความเจ็บป่วยของตนเอง หรือตกทอดให้เป็นภัยกับลูกหลาน ตายไปแล้วยิ่งน่าสงสาร เพราะทัณฑกรรมที่ได้รับ หนี้กรรมตามสนองยิ่งร้ายแรงกว่า
หลังจากเป็นวิญญาณแล้ว
คิดจะให้คนช่วยเหลือ หรือขอความช่วยเหลือจากลูกหลานยากยิ่งขึ้น เพราะว่าตอนนั้นอยู่ในโลกวิญญาณ เสียงร้องขอความช่วยเหลือใครจะได้ยิน ลูกหลานไม่ได้ยิน จะเข้าฝันต้องมีบุญกุศลจึงเข้าฝันได้ บุญสัมพันธ์อย่างนี้มิใช่จะขอมาได้ง่าย ดังนั้น ตายไปเป็นวิญญาณแล้วได้รับกรรมสนอง ยิ่งเป็นทุกข์ ยิ่งน่าสงสาร
วิญญาณในสามภพ ตลอดเวลาตั้งหน้ารอคอย รอคอยว่า
เวลาไหนจะได้กลับตัวใหม่
รอคอยว่าวันไหนจะได้แก้ตัวใหม่
รอคอยคาดหวังว่ามนุษย์จะแบ่งบุญกุศลให้สักส่วนหนึ่ง
เพราะว่าเขาเหล่านั้นยากที่จะช่วยจิตญาณตนเองได้ ตัวเองคิดที่จะได้รับบุญกุศล ยังต้องมีบุญสัมพันธ์ในการช่วยงานธรรมะ
มีบางวิญญาณและเทวดาที่โชคดี ตนเองสร้างบุญกุศลได้ โดยช่วยให้คนทำคุณความดี ช่วยคนรอดพ้นเหตุร้าย
ส่วนนรก เดรัจฉาน เปรต อสูร เหล่านี้คิดที่จะขอบุญกุศลส่วนหนึ่งยากยิ่ง คนในโลกมนุษย์ยากที่จะเข้าใจพวกเขาเหล่านั้น ยากที่จะเข้าใจความทุกข์ลำบากของพวกเขา หากว่าเมธีทุกท่านปฎิบัติบำเพ็ญอยู่ในอาณาจักรธรรมที่มีการโปรดสามโลกมาหลายปี แต่บ่อยครั้งด้วยอนุสัย อุปสรรคจากนิสัยอารมณ์ที่ไม่ดีของตน ทำให้เกิดอวิชชาต่างๆ ลืมความทุกข์ทรมานของชาติกำเนิดสี่ ภูมิวิถีหก
เมธีบางท่านตระหนี่เงิน ตระหนี่แรง ไม่เต็มใจช่วยเหลือกัน หรืออาจรู้สึกว่าตนเองได้ช่วยเหลือมาแล้ว ทำไมต้องช่วยอีก จึงทำให้สละไม่ได้เลย ดังนั้น ชาติกำเนิดสี่ ภูมิวิถีหก ต่างยังทุกข์ทรมานอยู่
เมธีทุกท่านเคยทำการอุทิศส่วนบุญกุศลให้สรรพสัตว์หรือไม่
“ที่ในชาตินี้เราได้รับประทานเนื้อเวไนย”
ได้ทำการอุทิศส่วนบุญกุศลแก่เวไนยบ่อยๆหรือเปล่า หากมีเมธีที่อยู่ในครรภ์มารดาที่ทานเจ หลังคลอดก็ทานเจตลอดมา ถ้าเช่นนี้ ก็ไม่จำเป็นต้องอุทิศส่วนบุญ เพราะไม่ได้ก่อกรรมในชาตินี้
แต่ในอดีตชาติที่ได้รับประทานเนื้อเวไนยมาจะทำอย่างไร หนี้กรรมที่ติดมาในชาตินี้ เมธีต้องคอยระวัง ถ้าเมธีปฎิบัติบำเพ็ญธรรมในอาณาจักรธรรมมาแล้วหลายปี และทำการอุทิศบุญกุศลอยู่ตลอด
ยิ่งถ้าได้อุทิศให้กับหนี้กรรมในอดีตชาติ ที่ได้รับประทานเนื้อเวไนย ก็จะเป็นการลบล้างหนี้กรรม และป้องกันเจ้ากรรมนายเวรตามทวงหนี้อันก่อให้เกิดอุปสรรคในการดำรงชีวิต
หากเจอเจ้ากรรมนายเวรตามทวงหนี้ ขนาดเบา เจ็บป่วย ถ้าหนักก็เสียชีวิต ในชาติหนึ่งมีชีวิตเดียว หากว่าจะชดใช้กรรมในอดีตชาติที่ตกค้างไว้ จะต้องใช้อีกกี่ชาติ จะสักกี่ชาติคงชดใช้ไม่จบสิ้น
ชาตินี้ทำการอุทิศส่วนบุญเพื่อลบล้างหนี้กรรม นี่คือเบื้องบนให้โอกาสครั้งยิ่งใหญ่กับเมธี ให้กับผู้ปฎิบัติบำเพ็ญในอาณาจักรธรรม ในการโปรดสามโลก เมธีทุกท่านจะต้องมีความมั่นใจ
เราพระพุทธกษิติครรภ์ อยู่ในยมโลกได้รับฏีกามากมาย ได้ลบล้างหนี้กรรมของเมธีทั้งหลายไปมากแล้ว แต่เมธีทุกท่านยังต้องระมัดระวังและจดจำไว้ ยังมีหนี้ของพวกท่านอีกจำนวนมาก ยังลบล้างไม่หมดสิ้น ดังนั้น จะต้องอุทิศส่วนบุญส่วนกุศลอย่างต่อเนื่อง เพื่อลบล้างหนี้กรรมไปเรื่อยๆ เพราะอดีตชาติที่ได้ก่อหนี้กรรมไว้ไม่รู้สักเท่าไหร่
นอกจากรับประทานเนื้อเวไนยแล้วยังทำร้ายชีวิตคน ไม่รู้ว่าจะชดใช้ได้อย่างไร ดังนั้น ทุกเวลานาที มีจิตสำนึกขอขมาอยู่ตลอด สำนึกขอขมาที่อดีตชาติได้กระทำความผิดไว้ สำนึกขอขมาที่ในชาตินี้ได้กระทำความผิดไว้
วจีกรรมจะต้องระมัดระวัง วจีสุจริต แต่ละคำ แต่ละประโยคจะต้องตรึกตรองโดยรอบคอบก่อน แล้วจึงค่อยพูด ลองคิดตามคำพูดของตัวเองว่า ถ้าพูดออกมาแล้ว
จะให้ร้ายกับใครบ้างหรือเปล่า
จะทำให้อาณาจักรธรรมเสียหายหรือเปล่า
คำพูดนี้ไม่น่าจะพูดออกมาเลย
คำพูดแต่ละคำต้องระมัดระวังให้มาก ถ้อยคำเพียงคำเดียว หากพูดได้ดี สามารถสร้างชาติได้ หากพูดให้เสียหาย ก็ก่อให้เกิดสงครามทำลายไปหลายชาติ มีคำกล่าวว่า
หนึ่งคำพูดสร้างชาติ
หนึ่งคำพูดทำให้สูญเสียชาติ
ในอาณาจักรธรรม ธรรมกาลยุคขาว หนึ่งคำให้กำลังใจ ช่วยให้คนท้อแท้สูญเสียกำลังใจ กลับมามีความเชื่อมั่นอีก ทำให้หนทางการบำเพ็ญของเขาเต็มไปด้วยความหวัง มีความหวังในการเดินบนเส้นทางนี้ต่อไป นี่เท่ากับขยายต่อปัญญาญาณของผู้บำเพ็ญ
หากแต่หนึ่งคำพูด ทำให้เกิดความโกรธแค้น อาจทำให้การบำเพ็ญปัญญาญาณของเขาขาดไป ทำให้เขาหมดหวังกับอาณาจักรธรรม รู้สึกว่าอาณาจักรธรรมไม่อบอุ่น ไม่ให้ความสนใจ จึงเหินห่างอาณาจักรธรรม
คำพูดไม่ถูกใจเกิดความโกรธแค้น ทำให้การบำเพ็ญปัญญาญาณของคนอื่นขาดไป ทำให้เขาระเหเร่ร่อนไปบนเส้นทางเวียนว่าย บาปกรรมนี้หนักหนามาก ดังนั้น เมธีทุกท่านต้องระมัดระวังและเข้มงวดกับคำพูด ทุกอย่างจงคิดแล้วคิดอีก จึงค่อยพูดค่อยทำ คำที่จะกล่าวออกมา ควรตรองแล้วตรองอีก
กลับมาดูเดรัจฉานที่ยังเวียนว่าย…
เดรัจฉานหากได้เกิดเป็นเดรัจฉานอีก รู้ที่จะขอขมาบาป รู้ความผิดของตนเองที่ได้กระทำไปแล้ว หรืออดีตชาติได้ทำคุณความดีแห่งเหตุปัจจัยไว้ จึงมีโอกาสได้พบพระพุทธะช่วยแปรเปลี่ยน หรือได้พบสิ่งศักดิ์สิทธิ์ชี้ทางนำพา มีโอกาสเดินบนเส้นทางธรรม ได้บำเพ็ญธรรมสุทธิ ภายหลังกลายมาเป็นจำพวกอสูร
หลังจากเป็นอสูรแล้ว การบำเพ็ญยิ่งทุกข์ลำบากมากขึ้นเช่นกัน ต้องเหนื่อยใจตรากตรำแรงกาย ฝึกฝนบำเพ็ญตน เพื่อชำระล้างอนุสัยในจิตตนให้หมดไป คือการบำเพ็ญภายในยิ่งทุกข์ยากยิ่งขึ้น
หลังจากเป็นอสูรแล้ว เมื่อเทียบกับตอนเป็นเดรัจฉาน ยังมีโอกาสทำคุณความดีมากกว่า พูดถึงการบำเพ็ญจิตญาณยังโชคดีกว่าเดรัจฉานมาก แต่ระหว่างการบำเพ็ญขัดเกลาจิตญาณ ความลำบากเทียบกับคนไม่ได้เลย ตลอดเวลาจะต้องระมัดระวังไม่ให้อนุสัยของตนเองเกิดขึ้น เช่น
ความคิดชั่วร้ายเกิดขึ้นอยู่หรือเปล่า
ความอยากความต้องการเกิดขึ้นหรือเปล่า
มีความคิดที่ไม่เป็นปกติวิสัยหรือเปล่า
และยังต้องระวังอสูรอื่นมาหลอกลวง มาล่อให้หลง ล่อลวงไปในทางที่ผิด ดังนั้น ระหว่างการบำเพ็ญเหนื่อยยากลำบาก
ก่อนหน้านี้ได้พูดถึงตั๊กแตน ผู้ที่จะต้องไปเกิดเป็นตั๊กแตน คือ ระหว่างมีชีวิตอยู่ อิน-หยาง พลังธาตุทั้งห้าในร่างกายพาให้เป็นไประหว่างมีชีวิตเป็นคนเย็นชา โหดร้ายทารุณ ไม่มีความเห็นอกเห็นใจคน จิตใจเหี้ยมเกรียม ไม่มียางอาย ฆ่าคนไม่กระพริบตา อีกทั้งตลอดเวลาเตรียมฆ่าคนไว้เสมอ ดังนั้น จึงเกิดเป็นตั๊กแตน ให้ได้เป็นคุณลักษณะประจำของเดรัจฉาน
“ตลอดเวลาเตรียมพร้อมพกอาวุธ เตรียมพร้อมที่จะโจมตีแมลงชนิดอื่น”
นี่คือ สภาพนิสัยจำเพาะขณะมีชีวิต นำติดตัวมาเกิดเป็นเดรัจฉาน รวมเข้ากับพื้นฐานของเหตุปัจจัย จึงต้องขัดเกลาบำเพ็ญจะขอขมาบาปค่อนข้างยาก
เมธีทุกท่านยามเมื่ออยู่บ้าน เรามักจะเห็น ยุง แมลงวัน มด แมงมุม หนู สัตว์จำพวกนี้อาศัยอยู่ตามบ้านคน ใครเห็นเข้าก็เกิดความรังเกียจ ใช่หรือไม่ เกิดความขยะแขยงเป็นเรื่องปกติ มีใครบ้างเห็นแล้ว คิดอยากนำมาต้มกินแกงกิน สัตว์ที่อาศัยตามบ้านคนเหล่านี้ ทำให้เห็นแล้วเกิดความรังเกียจขึ้นทันที นี่เป็นเหตุต้นผลกรรมของสัตว์ ที่ทำให้เป็นไปตามนั้น
ขณะมีชีวิตอยู่ทำแต่สิ่งที่ร้ายที่สุด ดังนั้นจึงเกิดเป็นสัตว์ นำความคุมแค้นจากรอบด้านสู่ตัว ทุกคนเห็นแล้วต่างอยากกำจัด เห็นแล้วอยากฆ่าให้ตาย จึงเกิดยากำจัดแมลงขึ้น จึงมีการคิดค้นการบูรนำมาใช้
นี่คือ แมลงสัตว์ที่อาศัยอยู่ตามครัวเรือน ขณะมีชีวิตผลสนองจากการก่อกรรมทำสิ่งชั่วร้าย นำมาบอกเมธีทุกท่าน เพื่อเกิดความหวาดเกรงคอยระมัดระวัง
ถึงแม้กลุ่มสัตว์กับมนุษย์ บางส่วนสั่งสมเกี่ยวกรรมที่ชั่วร้ายไว้ แต่ก็มีบางส่วนไม่มีเวรกรรมกันมาก่อน เมธี หากไม่รู้ว่าสัตว์เหล่านี้ อดีตได้ก่อเวรกรรมกันไว้หรือเปล่า
ดังนั้น ไม่ว่าสัตว์ชนิดใดก็ตาม เมธีทุกท่าน โปรดอย่าได้ฆ่าตามอำเภอใจ หรือใช้ยาฆ่าแมลงฆ่าทำลาย เพียงแค่ขับไล่ให้หนีไป แต่ขณะขับไล่ พยายามหาวิธีนุ่มนวล อย่าได้เกิดจิตที่โหดร้าย หรือใช้วิธีขับไล่ ทำให้เจ็บปวด จะก่อให้เกิดกรรมใหม่ขึ้น
ในกาลเวลาของการโปรดสามโลก เบื้องบนให้โอกาสกับเดรัจฉานที่จะได้แก้ตัว เมธีทุกท่าน ขอให้หมั่นขัดเกลาตนจนเกิดจิตเมตตา ถึงแม้แมงกับแมลงบางอย่างทำให้เกิดจิตรังเกียจขึ้น แต่เมธีจะต้องแปรเปลี่ยน ระงับความเกลียดชังและแค้นเคือง เป็นเพราะเคยถูกกลุ่มดังกล่าวนี้ ทำร้ายมาในอดีตชาติ จึงทำให้เมธีทุกท่านเห็นแล้ว อยากฆ่า
แมงกับแมลง เวไนยญาณยังไม่สมบูรณ์ จึงไม่สามารถตัดสินผิดถูกได้ แต่เมธีทุกท่านต่างมีธรรมญาณสมบูรณ์ ยังมีสติสัมปชัญญะอยู่ จึงตัดสินผิดถูกได้ เรามาปล่อยสัตว์เหล่านี้ ให้มีชีวิตอยู่ได้ นอกจากนั้น ยังอุทิศส่วนบุญส่วนกุศลให้เขาด้วย ช่วยให้เขาเหล่านั้นรวมญาณสมบูรณ์ได้เร็วขึ้น มีโอกาสได้กลับตัวเร็วขึ้น
เวไนยชาติกำเนิดสี่ อยู่ในสภาวะเวียนว่ายของกรรมสนอง น่าเวทนาเป็นอย่างยิ่ง และถูกบังคับอยู่ในร่างของเดรัจฉาน ดังนั้น กรรมที่สนองจึงยิ่งน่าสงสารเวทนา ตัวเองหมดปัญญาที่จะหลุดรอดได้
เมธีทุกท่านต้องตรึกตรองให้ดีๆ ลองคิดดู ทำไมเกิดเป็นเดรัจฉานแล้ว ตายไปยังต้องเวียนกลับมาเกิดเป็นเดรัจฉานอีก นั่นคือ สันดาน ทำให้เขาปฎิสนธิจิตเป็นเดรัจฉาน
ลองย้อนกลับมาคิด ตัวเองต้องกำจัดนิสัยความเคยชินที่ไม่ดีของตนเอง ไม่ควรมีความดุร้าย หากยังมีสิ่งที่ไม่ดีอยู่ในความเคยชินแล้ว ยังมีอะไรที่แตกต่างจากเดรัจฉานอีก มีเพียงร่างกายไม่เหมือนกัน รูปลักษณ์ไม่เหมือนกัน แต่นิสัยความเคยชินที่ไม่ดี หาแตกต่างกันไม่
เกิดเป็นคน ควรจะเข้าใจถึงคุณสัมพันธ์และคุณธรรม สัจธรรมของการโปรดสามโลก ความประพฤติของการเป็นคนดี กล่าววาจาอยู่ในทำนองคลองธรรม กิริยาท่าทางดี ตรึกตรองดี จึงไม่เกิดมาเสียเปล่า หากขาดซึ่งคุณสัมพันธ์และคุณธรรม ไม่มีจิตเมตตา มักคิดถึงแต่ความเหี้ยมโหด จิตใจดุร้าย มีอันใดแตกต่างกับเสือ สุนัข งูพิษ
ทุกสิ่งทุกอย่างเกิดจากใจ จิตใจเหี้ยมโหดก่อเกิดความดุร้าย สิ่งมีชีวิตในโลกนี้ที่มีรูปลักษณ์ รวมถึงเมธีทุกท่าน ชาติกำเนิดสี่ ต่างเป็นเวไนยที่มีอารมณ์ความรู้สึก ขึ้นอยู่กับการบำเพ็ญของแต่ละท่าน การแสดงออกของท่าน จะบ่งบอกถึงการบำเพ็ญ
ดังนั้น หากบำเพ็ญได้เป็นอย่างดี จะแสดงออกทางใบหน้า กิริยาอาการ การพูดจา แสดงอาการของคนมีเมตตา กิริยาท่วงท่าอ่อนโยน สุภาพเรียบร้อย กลับกัน หากในใจคำนึงถึงแต่ความโหดเหี้ยม หน้าตาที่แสดงออกและความประพฤติจะพิลึกพิลั่น
ขอให้เมธีทุกท่านยืนขึ้นอีกครั้ง ลองแสดงออกท่าทางและรับความรู้สึกของนกกำลังบินอีกครั้ง (นักเรียนในชั้นต่างขยับแขนทำท่านกกำลังบิน)
หากทุกคนไม่ทุ่มเทและเข้มแข็งในการบิน แต่กลับหยุดบิน จะถูกศัตรูจับกิน ดังนั้น จึงต้องบากบั่นในการบิน ขณะบินรู้สึกทุกข์ ไม่บินยิ่งทุกข์กว่า กลืนไม่เข้าคายไม่ออก
เดรัจฉานก็เป็นเช่นนั้นเอง จะตกอยู่ในสถานะไปหน้าก็ลำบาก ถอยหลังก็ลำบาก แต่คนกลับชื่นชมและอยากได้การโบยบินเหมือนนก อิสรเสรีสบายใจมีความสุข แต่หารู้ไม่ว่า พวกเขาเหล่านั้นอยู่ในระหว่างถูกทำโทษ
นอกจากมือขยับแล้ว ตาต้องมองไปข้างหน้า มองตรงไปข้างหน้า ตาอย่ากระพริบ ไม่วางมือลง ขณะที่นกกำลังบิน ตาจะมองซ้ายขวา ตามองตรงเหมือนปลา ขณะหัวนกเคลื่อนขยับ มักจะเป็นการทำความสะอาดขน หรือบางครั้งเป็นการหาตัวหนอนหรือจุลินทรีย์ที่เกาะตามตัวนก และเกาแก้คัน
นกที่อพยพตามฤดูกาล เมื่อถึงฤดูหนาว ทางเหนืออากาศหนาวเหน็บ นกเริ่มอพยพลงสู่ทางใต้ นกเหล่านี้ต้องบินเป็นระยะทางยาวไกล ได้รับความลำบากทุกข์ทรมานต่างๆ นกเหล่านี้หากไม่อพยพลงใต้ จะได้รับความทุกข์ทรมานจากความหนาวเย็น จึงจำต้องบินลงใต้ ไม่หยุดที่จะกระพือปีกบิน
คนชอบรับประทานไข่ปลา ไข่กุ้ง หรือสัตว์ที่เพิ่งเกิดใหม่ หากลูกตนเองมาอายุสั้นเช่นนี้ หรือเสียชีวิตตั้งแต่อยู่ในครรภ์ เป็นพ่อแม่จะเจ็บปวดปานใด หรือว่าลูกที่อยู่ข้างกายเราถูกพรากไปต่อหน้าต่อตา จะรู้สึกถึงความเจ็บปวดของการถูกพรากจากไป หากรู้จักความเจ็บปวดเช่นนี้แล้ว จึงต้องรู้ว่า การรับประทานสัตว์ที่เพิ่งเกิดแม้แต่ไข่สัตว์ ไข่ปลา ไข่กุ้ง ทำให้เกิดเวรกรรมตามสนอง
เอ้า! ดีแล้ว ทุกคนวางมือลง เชิญนั่ง อย่ารู้สึกว่าทรมาน อย่าบอกว่าเหนื่อย ได้รับความทรมานนิดหน่อย ได้รับความเหนื่อยบ้าง ให้เดรัจฉานชาติกำเนิดสี่ ให้เจ้ากรรมนายเวรได้เห็น ว่า พวกเราเข้าใจถึงความทุกข์ทรมานของพวกเขา เพื่อป้องกันพวกเขาเพิ่มความเคียดแค้น
เหตุเพราะว่าคนมิได้ขมาบาป มิได้แสดงความเสียใจที่ได้ทำผิด ไม่สำนึก ก่อให้เกิดการตามทวงหนี้กรรมเพิ่มขึ้นไม่หยุด ขณะหนี้กรรมติดตามทวงถึงเอาชีวิตกันได้ ดังนั้น จึงต้องหมั่นสำนึกคุณ มีจิตแสดงความเสียใจที่ได้ทำผิด ขอขมาสำนึกบาป เพื่อป้องกันพวกเขาเหล่านั้นยิ่งเพิ่มความเคียดแค้นมากขึ้น
หลังจากจบชั้นเรียนวันนี้แล้ว เมธีต้องอย่าลืมอุทิศส่วนบุญส่วนกุศลที่ “ในชาตินี้ได้รับประทานเนื้อเวไนย” เผื่อว่า “ชาติที่แล้วได้รับประทานเนื้อเวไนย” เพื่อให้ชั้นเรียนในวันนี้สมบูรณ์
เราได้นำเจ้ากรรมนายเวรของพวกท่าน เจ้ากรรมนายเวรที่เป็นชาติกำเนิดสี่มาอยู่ตรงนี้ ให้พวกเขาได้ฟังธรรม ให้พวกเขาได้เห็นเมธีทุกท่าน ให้เห็นถึงการขมากรรมว่าถึงระดับไหน เพื่อพวกเขาเหล่านั้น ได้ปล่อยวางจิตที่มีแต่ความเคียดแค้น ช่วยงานการโปรดสามโลกให้ก้าวหน้าต่อ มิต้องมาตามทวงหนี้กรรมอีก ยินดีรับบุญกุศลที่เมธีทุกท่านอุทิศให้ ดังนั้น จึงต้องมีจิตใจที่จะขมาบาป จึงจะละลายความแค้นของเขาเหล่านั้นได้
วันนี้เดรัจฉานมีโอกาสที่จะกลับตัว เป็นเพราะเบื้องบนนิรโทษ ปวงพุทธะต่างช่วยตักเตือน กล่อมเกลาจิตใจ และได้รับการอุทิศส่วนบุญกุศลจากมนุษย์ มิฉะนั้น จะต้องเวียนว่ายอีกร้อยชาติพันชาติ อีกสิบปี ร้อยปี พันปี จึงมีโอกาสได้รวมญาณตนเองได้ครบ ไม่รู้ว่าเดรัจฉานต้องเวียนว่ายไปอีกเท่าไหร่ จึงจะได้เกิดมาเป็นคน เวียนว่ายจนได้เกิดเป็นคน จึงมีโอกาสได้บำเพ็ญธรรม
ดังนั้น ในเวลานี้เป็นโอกาสยากที่จะพบได้อีก จะต้องได้รับความร่วมมือจากเมธีทั้งหลายร่วมช่วยกัน ปวงพุทธะคอยช่วย โดยที่เราจะมองไม่เห็น ช่วยในการกล่อมเกลา ถือโอกาสที่พระธรรมมารดา โปรดเมตตานิรโทษให้พวกเขาได้มีโอกาสรับส่วนบุญจากการอุทิศ ฟังหลักธรรมแล้วเข้าใจ จึงปล่อยวางความแค้นได้ ดังนั้น วิญญาณที่มองไม่เห็นกับคนเดิมที่เป็นมนุษย์ ต่างมีโอกาสได้กลับตัว
เราขอฝากโอวาทไว้ศึกษา ดังนี้
ปากไม่บริโภคเนื้อสัตว์ จะเกิดเจ็บป่วยเกิดโรคร้ายได้อย่างไร
ปากไม่ยินดีกับเนื้อสัตว์ ปลูกฝังจิตเมตตากรุณา มีคุณธรรม
ปากไม่ชอบกินเนื้อสัตว์ จิตผ่องใสไม่มักมาก การบำเพ็ญราบรื่น
ปากไม่พูดเรื่องมิดีมิร้าย ไม่เกรงกลัวถูกการนินทากล่าวร้าย
ปากไม่พูดวาจาสกปรก มิจฉาวาจา มุสาวาจา วาจายกยอปอปั้น ปากร้ายด่าแช่ง ไม่กลัวการเกิดกรรมปาก
ระมัดระวังวาจาคำพูด ควรต้องระวัง อย่าทำให้ชีวิตการบำเพ็ญผู้อื่นเสียหาย
โดยเฉพาะวรรคสุดท้าย คือควรต้องระวัง
“อย่าทำให้ชีวิตการบำเพ็ญของผู้อื่นเสียหาย”
การทำให้ชีวิตบำเพ็ญผู้อื่นเสียหาย ผลที่ตอบสนองคือ เส้นทางการบำเพ็ญของเราลำบากยากเข็ญ ไม่ราบรื่น มีอุปสรรคมากมายทำให้บรรลุยาก เพราะเราไปทำให้การบำเพ็ญของคนอื่นขาดลง เขาย่อมเกิดความเจ็บแค้น สุดท้ายผลสนองก็กลับมาทำร้ายเรา ทำให้ชีวิตขาดจากการบำเพ็ญ
ดังนั้น เมธีต้องระมัดระวังคำพูด และวาจาเป็นสิ่งที่น่ากลัวยิ่ง วาจาเป็นเครื่องมือชนิดหนึ่ง พูดดี ส่งเสริมคนได้ พูดไม่ดี ให้ร้ายคนถึงตายได้ ดังนั้น หนึ่งวาจาส่งเสริมให้เป็นคนดีได้ หนึ่งวาจาทำลายให้เสียหายได้
วาจาเหมือนมีดเหมือนอาวุธ พูดกระทบกระเทียบ พูดเย้ยหยัน ทำให้คนไม่คิดอยากบำเพ็ญธรรม หากจิตคิดไม่อยากบำเพ็ญธรรมประกอบกับเจ้ากรรมนายเวรขัดขวาง ทำให้เขาหนีหายจากอาณาจักรธรรมได้
กลับมาพูดถึงเรื่องเดิม คือเหตุเพราะคำพูดของเรา ทำให้เขาเที่ยวออกระเหเร่ร่อน ดังนั้น ต้องระมัดระวังความโกรธแค้นเล้กๆน้อยๆ คำพูดเรื่องเล็กน้อยที่ขาดการระมัดระวัง
ชิงโข่ว ศีลเจบริสุทธิ์ คือ คำพูดที่พูดออกมาสะอาดหมดจด สิ่งที่รับประทานเข้าไปสะอาดบริสุทธิ์ เข้าสะอาด ออกบริสุทธิ์ ปากตนเองหมดจด ดังนั้น มโนคติจึงสะอาดบริสุทธิ์
ในทำนองเดียวกัน มโนคติของเราสะอาดบริสุทธิ์ จึงไม่ก่อเกิดวาจาที่ไม่ดี ดังนั้น กาย ใจ ความคิด ความสำนึก จะต้องบำเพ็ญให้สะอาดหมดจด เป็นไปโดยธรรมชาติ จะไม่มีคำพูดทำร้ายคนอื่น จะไม่พูดโดยไม่ระมัดระวัง นี่คือ ทางที่ทุกคนควรจะบำเพ็ญ
ถึงแม้การบำเพ็ญจะไม่ง่าย แก้ไขเปลี่ยนแปลงนิสัยยาก เหตุที่แก้ไขยาก จึงต้องบำเพ็ญแก้ไข ชาตินี้หากไม่ยอมบำเพ็ญแก้ไข จะไม่เป็นคนบำเพ็ญธรรมที่สมบูรณ์ ไม่เป็นคนชิงโข่วที่สมบูรณ์
คำพูดที่ออกจากปากไม่ใส่ใจระมัดระวัง ไม่สะอาดบริสุทธิ์ ไม่ใช่คำพูดที่ดีงาม หนี้เวรหนี้กรรมจะตัดขาดได้อย่างไร หนึ่งคำพูดทำให้คนฟังแล้วเสียดแทงหัวใจ ทนไม่ไหว นี่ก็เท่ากับได้เพราะเมล็ดพันธุ์ของเหตุต้นผลกรรมไว้แล้ว เป็นเหตุให้ลงสู่วัฎสงสาร
ถึงแม้เมธีทุกท่าน ปัจจุบันต่างอยู่ในอาณาจักรธรรม เป็นผู้บำเพ็ญยุคขาว ทำบุญกุศลลบล้างหนี้กรรมได้ แต่หากเหตุต้นผลกรรมเล็กๆน้อยๆ ยังไม่ตัดให้ขาด เมธีจะต้องสร้างบุญกุศลอีกเท่าไร จึงจะมาลบล้างหนี้กรรมได้ วาจาไม่สำรวมระมัดระวัง เมธีทุกท่านยิ่งจะต้องสร้างบุญกุศลมากๆ มาลบล้างกรรมปาก หากบวกลบดูแล้วได้ไม่เท่าเสีย “สัตว์น้ำมีมากมายมหาศาล เหตุใดจึงต้องมาเกิดเป็นสัตว์น้ำมากมายอย่างนี้ เพราะว่าได้สร้างกรรมปากไว้มาก จึงได้เกิดเป็นสัตว์น้ำ” คิดๆดู ทำไมสัตว์น้ำถึงมีเยอะอย่างนี้ ยิ่งทำให้ได้รู้ว่า มนุษย์ได้สร้างกรรมปากไว้มากเหลือเกิน
แมง แมลง มด ปลวก ฯลฯ หลังจากรวมญาณได้แล้ว จากนั้นจะต้องไปเกิดเป็นสัตว์น้ำ หรือเกิดในที่ชื้นแฉะ ต้องผ่านแต่ละด่าน แต่ละด่าน ต้องถูกลงโทษแล้วลงโทษอีก ไม่มีหยุด ถูกตัดหนี้กรรมไปเรื่อยๆ ไม่มีหยุด จึงจะรวมญาณได้สมบูรณ์
เมธีทุกท่าน ปัจจุบันนี้ท่านมีกายร่างและจิตญาณสมบูรณ์พร้อม ปากและมโนคติจะต้องหมดจด อย่าสร้างกรรมปากอีก มิฉะนั้น จะตกลงสู่นรกหรือเดรัจฉาน ตกลงสู่ข้างล่าง หมื่นกัปไม่สามารถกลับตัวได้ จะต้องจดจำไว้
เมธีทุกท่าน วันนี้ชั้นเรียนชิงโข่วปัน ความหมายที่แท้จริงของชิงโข่ว ขอให้ฟังให้ชัดเจน จัดการปากตนเองให้สะอาดหมดจด ให้จิตใจตนสะอาดบริสุทธิ์ จึงจะไปช่วยให้คนอื่นสะอาดบริสุทธิ์ได้
หากตนเองไม่สามารถทำให้ตนเองสะอาดหมดจดได้ คิดที่จะช่วยให้คนอื่นสะอาดบริสุทธิ์ คงไม่มีใครยอมรับ จงจดจำไว้ให้ดี
หนึ่งวันนี้ อย่าให้เสียเวลาไปโดยเปล่าประโยชน์ ขอให้ฟังเสียงจากใจของวิญญาณสามภพ ความทุกข์ของวิญญาณสามภพ จึงจะเข้าใจถึงความวิเศษของสามภพ และการปฎิบัติงานสามภพไม่ใช่เรื่องง่าย
เรา พระพุทธกษิติครรภ์ กราบลา
องค์มารดา
ขอให้วิญญาณคนเดิมฟังธรรมต่อ เราพระพุทธกษิติครรภ์แฝงกายอยู่ข้างๆ คอยดูเมธีทุกท่าน เกิดจิตสำนึกต่อเนื่อง ไม่ถอยห่างจากงานธรรม และไม่หน่ายเสียงร้องโอดครวญจากสามภพ
...................................................................................................................................................................
อ้างอิงแหล่งที่มาพระโอวาทสิ่งศักดิ์สิทธิ์พระพุทธกษิติครรภ์
หัวข้อ ความหมายของชิงโข่ว ศีลเจบริสุทธิ์
http://board.palungjit.com/f13/%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B9%82%E0%B8%AD%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%97-%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%9E%E0%B8%B8%E0%B8%97%E0%B8%98%E0%B8%81%E0%B8%A9%E0%B8%B4%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A0%E0%B9%8C-%E0%B8%A8%E0%B8%B5%E0%B8%A5%E0%B9%80%E0%B8%88%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%AA%E0%B8%B8%E0%B8%97%E0%B8%98%E0%B8%B4%E0%B9%8C-208303.html
วันพฤหัสบดีที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2555
คำเตือนจากพระอินทร์ ท้าวสักกะเทวราช (องค์เทพเจ้ากวนอู)
คำเตือนจากพระอินทร์ พระผู้เป็นเจ้าบนสวรรค์(พระเจ้ากวนอู)
ถือศีลห้ากินเจ จะจำเริญ, กินเจ, คำเตือนจากองค์กวนอู, กวนฝ่าลวี่จู่
วันอาทิตย์ที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2555
ลังกาวตารสูตร แปลโดย พุทธทาสภิกขุ
วันจันทร์ที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2555
齋 เจ Vegetarian
พระโอวาทพระพุทธจี้กง
เมตตาประทานในชั้นชิงโข่วปัน ณ พุทธสถานเต๋ออิน กรุงเทพมหานคร
วันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2543
มวลชีวิตต่างมาด้วยแรงกรรมตนกระทำดีชั่วรับผล
เกิดตายหลายชาติเวียนวกวนทนทุกข์ยากหลุดพ้นคืน
ได้กายเป็นคนแสนประเสริฐน้อมนำใจเปิดรับแสงสว่าง
กล้ำกลืนตื่นรับวิถีชี้ทางพ้นทุกข์ัดั่งสิ้นภัยผจญ
วิถีกินอยู่ดีร้ายระฆังสะท้อนปลุกจิตหมองย้อนคืนใส
คลับคราดังฝันเขาละลุกเบากรรมไกลสุขเนิ่นนาน
สุขใดเท่าเบาเนื้อเลือดจากกายบาปห่างสลายสิ้นทรมาน
โลกีย์ไม่สิ้นส่องไกลจิตเมตตาปัญญากายพลีพร้อมดีงาม
กุศลสร้างเสมอแม้ไม่เลิศล้ำครองใจใจละกรรมสนิท
ไร้หนี้สร้างสัมพันธ์ผูกเทพจิตพุทธางดงามเวลาสวดแต่ภาวนา
ละกรรมปากสลายหนี้นอกในวิสุทธิ์ทุกไผทมนต์กอปรกรุณา
ล้างเวรไม่เสริมกรรมดั่งธรรมธาราสามบริสุทธิ์ภาวนาใจอาทร
คุณค่าอนันต์เริ่มกันวันนี้ปลดปล่อยชีวีศรัทธาจริงใจ
พิภพไร้เสียงเพรียกร้องอาลัยเืมื่อนั้นแดนไกลสงบร่มเย็น
พระโอวาทซ้อนพระโอวาท
น้อมรับวิถี ชี้ทางพ้นทุกข์
ดั่งระฆังปลุก ลุกจากฝันร้าย
ละเลือดเนื้อเขา เบาจิตเบากาย
บาปกรรมห่างไกล ไม่ผูกหนี้กรรม
เสริมจิตเมตตา ปัญญาเลิศล้ำ
ครองจิตในธรรม ดั่งเทพพุทธา
กายใจงดงาม ทุกสามเวลา
สวดมนต์ภาวนา ศรัทธาจริงใจ
กอปรแต่กรรมดี พร้อมพลีใจกาย
กลืนกินคราใด ไม่สร้างหนี้กรรมเวร
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)
บทความที่ได้รับความนิยม
-
ปริศนากลอนคู่ "หนึ่งมื้อกินเจ หมื่นชีวิตรอดตาย" เพื่อชีวิตคนทั้งหลาย หนึ่งมื้อกินเจ คนที่ กินเจ วันละ "หนึ่งมื้อ...
-
พระโอวาทเทพเจ้าเตาไฟ "ถึงคราวเซ่นไหว้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ทีไร ครัวก็กลายเป็นโรงฆ่าสัตว์ที่คลุ้งด้วยกลิ่นคาวเลือด หมู เป็ด ไก่ แพะ ป...
-
เหตุต้นผลกรรม จอมจักรพรรดิ "เหลียง บู่ ตี้" (เหลียงอู่ตี้) มีตำนานเล่าขานสืบต่อกันมาแต่ครั้งโบราณกาลว่า ณ วัดใหญ่แห่...
-
แนะนำ... เมนูอาหารเจอร่อยๆ สูตรอาหารเจง่ายๆ - แล้วคุณจะบอกว่า...รู้อย่างนี้ทำอาหารเจทานเองไปนานแล้ว ลองๆคลิ๊กเข้าไปดูบล็...
-
เอาใจเขามาใส่ใจเรา - พระโอวาท พระพุทธจี้กง เมตตาประทานกล่อมเกลาผู้บำเพ็ญธรรม ถ้าหากว่าวันนี้คือจุดเริ่มต้น ถ้าตั้งแต่เริ่มต้...
-
พระโอวาทเทพเจ้าเตาไฟ " ครัวสวรรค์เป็นครัวของเทพเจ้า ในนั้นมีแต่ผักและผลไม้ อาหารธรรมชาติ สดและอร่อยไม่มีกลิ่นคาวเลือดชว...
-
ข้อคิดพิจารณาธรรม ท่านพุทธทาสภิกขุ แห่งสวนโมกข์ สุราษฎร์ธานี ทำไมเราจึงไม่ควรกินเนื้อสัตว์? เพราะเป็นการปฏิบัติเพื่อยึดเอาประ...
-
มนุษย์ จัดอยู่ในตระกูลสัตว์ กินพืช หรือ กินเนื้อ จากผลการศึกษาและวิจัย ของวงการแพทย์ที่มีชื่อเสียงในแต่ละประเทศทั่วโลก ว่าด้วยเรื่องโ...



































